ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣ - مجلس پانزدهم

(١) ٦- رسول خدا «ص» فرمود محققا يكى از پاره‌هاى تنم در زمين خراسان دفن شود و هيچ مؤمنى او را زيارت نكند جز آنكه خداى عز و جل بهشت را بر او واجب كند و تنش را بر دوزخ حرام كند.

(٢) ٧- أبو الحسن على بن موسى الرضا «ع» فرمود براستى در خراسان بقعه ايست كه در زمان آينده محل رفت و آمد فرشتگان شود پياپى فوجى از آسمان فرود آيند و فوجى بالا روند تا در صور بدمند باو عرض شد يا ابن رسول اللَّه آن كدام بقعه است؟ فرمود زمين طوس است و آن بخدا باغى است از باغ‌هاى بهشت هر كه مرا در آن بقعه زيارت كند چون كسى باشد كه رسول خدا «ص» را زيارت كرده و بنويسد خداى تبارك تعالى برايش بدان ثواب هزار حج مبروره و هزار عمره مقبوله و من و پدرانم شفيعان او باشيم در روز قيامت.

(٣) ٨- عبد السلام بن صالح هروى گويد از رضا «ع» شنيدم ميفرمود بخدا نيست كسى از ما جز آنكه مقتول و شهيد است باو عرض شد يا ابن رسول اللَّه كه شما را ميكشد؟ فرمود بدترين خلق خدا در زمان من مرا با زهر ميكشد و سپس مرا در خانه گمگاه و بلاد غربت بخاك ميسپارد هلا هر كه مرا در غربتم زيارت كند خداى عز و جل برايش ثواب صد هزار شهيد و صد هزار صديق و صد هزار حاج و عمره‌كننده و صد هزار مجاهد بنويسد و در زمره ما محشور شود و در درجات عالى از بهشت رفيق ما باشد.