ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٠٧ - مجلس هفتاد و ششم

كنند تا آتش بگيريد و تكيه بآرايش دنيا و آنچه در آنست ندهيد مانند آنها كه آن را خانه دائمى و وطن خود دانند زيرا دنيا خانه كوچيدن و قدر كفايت است و خانه كردار است از كارهاى خوب توشه گيريد از آن، پيش از آنكه بيرون شويد و پيش از آنكه خدا اجازه ويرانى آن دهد و آن را ويران كند كسى كه در آغاز آبادان نموده و آن را آغاز كرده و ولى ميراث آنست و از خدا خواهم براى خود و شما كمك بر توشه گرفتن تقوى و زهد در دنيا خدا ما را و شما را از زاهدان در آرايش زندگى دنياى نقد مقرر سازد و از اميدواران و عمل‌كنندگان براى خاطر ثواب آخرت زيرا همانا ما با اوئيم و از آن اوئيم.

(١) ٢- امام صادق ٧ فرمود دابه بر صاحبش هفت حق دارد، او را بيش از طاقت بار ننهد، پشت او را مجلس گفتگو نكند، چون منزل كرد اول بار او را علوفه دهد، داغ بر چهره او ننهد كه تسبيح گويد، چون بآب رسد او را آب دهد، اگر رم كرد او را نزند و اگر لغزيد او را ميتواند بزند زيرا او ببند آنچه شما نبينيد.

(٢) ٣- اصبغ بن نباته گويد ركاب على را كه ميخواست سوار شود گرفتم سر برداشت و لبخندى زد عرضكردم آقا سر برداشتى و لبخند زدى؟ فرمود آرى! اى اصبغ من ركاب شهباء را براى رسول خدا ٦ گرفتم سر بآسمان برداشت و لبخندى زد عرضكردم يا رسول اللَّه سر برداشتى و لبخند زدى فرمود اى على كسى نيست كه وقت سوار شدن آية الكرسى بخواند و سپس بگويد.