ترجمه امالي شيخ صدوق - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٨٩ - مجلس هفتاد و چهارم
هر شرى است كه پرهيزند، خدا نگهدارد هر كه فرمانش برد و هر كه نافرمانيش كند از او در پناه نيست گريزان از خدا راه چاره ندارد زيرا امر خدا بخوارى او نازل است و گر چه خوش آمد خلائق نيست هر چه آيد نزديك است، خدا آنچه خواهد باشد و آنچه نخواهد نباشد بر نيكى و تقوى همكارى كنيد و بگناه و عدوان همكارى نكنيد و از خدا بپرهيزيد كه خدا سخت كيفر است» گفت كه امام صادق ٧ فرمود بمن كه اين گفتار رسول خدا ٦ است (١) ٢- رسول خدا ٦ فرمود خداى جل جلاله فرمايد هر بنده مرا فرمان برد بديگرى واگذارش نكنم و هر بنده مرا نافرمانى كند او را بخودش واگذارم و باك ندارم كه در كدام سو نابود شود (٢) ٣- امام صادق ٧ فرمود هر كه خدا را نافرمانى كند او را دوست ندارد سپس مثل آورد باين شعر
|
عاصى الهى و بحبش متظاهر |
اين امر محالى است و كارى چه بديع است |
|
|
گر دوست بود صادق فرمان برد او را |
عاشق بدل از گفته محبوب مطيع است |
|
(٣) ٤- هميشه ميفرمود: