ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥٦ - مجلس هفتادم

نديدم هميشه دست بآسمان داشت و اشكش بر دو گونه‌اش روان بود تا بزمين ميرسيد چون مردم برگشتند گفتم اى ابا محمد بهتر از وضع تو در موقف نديدم گفت بخدا جز براى برادرانم دعا نكردم براى آنكه أبو الحسن موسى بن جعفر بمن خبر داد كه هر كه پشت سر براى برادرش دعا كند از عرش ندا رسد براى تو بهر دعائى صد هزار چندانست و اگر براى خود دعا كنم ندانم مستجاب شود يا نه.

(١) ٣- رسول خدا ٦ فرمود هيچ مرد و زن مؤمن از اول روزگار تا روز قيامت نباشد جر آنكه شفيع آن كسى باشند كه در دعايش بگويد

اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات‌

، بنده‌اى باشد كه روز قيامت دستور دهند بدوزخش برند او را بسوى دوزخ بكشند و همه مرد و زن مؤمن گويند خدايا اينست كه براى ما دعا مى‌كرد ما را در باره او شفيع كن خدا شفاعت آنها بپذيرد و او نجات يابد.

(٢) ٤- امام صادق ٧ فرمود هر كه دعاى بر چهل مؤمن را بر خود مقدم دارد دعاى خودش مستجاب شود.

(٣) ٥- حسين بن خالد صيرفى گويد بامام رضا گفتم مردى استنجا كند و نقش انگشترش لا اله‌