ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤٦ - مجلس چهل و سوم

(١) ٦- امام چهارم بشيعيان خود ميفرمود بر شما باد باداى امانت، سوگند بآن كه محمد را بحق بپيغمبرى مبعوث كرده اگر قاتل پدرم حسين همان شمشيرى كه با آن پدر مرا كشته بمن امانت سپارد آن را به وى رد كنم.

(٢) ٧- ابن عباس گويد چون قحطى بآل يعقوب رسيد پسرهاى خود را جمع كرد گفت بمن خبر رسيده كه در مصر گندم خوبى ميفروشند و صاحبش مرد خوبى است و مردم را معطل نميكند برويد از او گندمى بخريد كه بشما احسان خواهد كرد ان شاء اللَّه بار بستند و بمصر رفتند و بيوسف ٧ وارد شدند آنها را شناخت و وى را نشناختند بآنها گفت شما كيانيد؟ گفتند فرزندان يعقوب بن اسحق بن خليل الرحمن ساكن كوه كنعان، يوسف گفت سه پشت شما پيغمبر است و خود شما سبكسر و بى‌وقار و نترس شايد جاسوس بعضى ملوك باشيد كه بكشور من آمديد؟ گفتند پادشاها ما نه جاسوسيم و نه نظامى و اگر پدر ما را ميشناختى بخاطر او ما را گرامى ميداشتى زيرا او پيغمبر و پيغمبر زاده است و غمناكست گفت با اينكه پيغمبر و پيغمبر زاده است چرا غمناكست با اينكه بهشت ميرود و شما فرزندانى‌