ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩٨ - مجلس سى و ششم

(١) ٤- امام باقر ٧ فرمود، موسى بن عمران عرضكرد پروردگارا رضا بقضاوتت دهيم سالمندان را ميميرانى و خردسالان را ميگذارى، خداى جل جلاله فرمود اى موسى نپسندى كه من خود روزى ده و كفيل آنها باشم و عرضكرد چرا پروردگارا تو چه خوب وكيل و كفيلى باشى.

(٢) ٥- امام صادق فرمود خداى عز و جل بيكى از پيغمبران بنى اسرائيل وحى كرد كه اگر دوست دارى فردا در حظيرة القدس مرا ديدار كنى در دنيا وحيد و غريب و مهموم و محزون و هراسناك باش از مردم چون يك دانه پرنده كه در بيابانى خالى از سكنه بسر برد و از برگ درختان بخورد و از چشمه‌ها بنوشد و شب هنگام تنها ميارامد و با پرندگان نياسايد و با پروردگار خود انس كند و و از پرندگان بهراسد.

(٣) ٦- امام صادق ٧ فرمود هر كه هنگام آرميدن در بسترش صد بار لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌ گويد خدا در بهشت خانه‌اى برايش بسازد و هر كه در آن وقت صد بار استغفار كند گناهانش بريزد چنان كه برگ از درخت بريزد.

(٤) ٧- انس بن مالك از پيغمبر در تفسير كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ نقل كرده كه فرمود مقصود كسى است كه ابا دارد بگويد لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ‌.