ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٥ - مجلس سى و سوم

روز جزايم حسابش را آسان كنم و حسناتش را بپذيرم و از بد كرداريش درگذرم، چون گويد إِيَّاكَ نَعْبُدُ فرمايد بنده‌ام راست گفت تنها مرا پرستد گواه باشيد كه باو ثواب عبادتش را بدهم ثوابى كه هر كه مخالف عبادت او رفته بر او رشك برد، چون گويد وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‌ فرمايد از من كمك خواست و بمن پناه برد گواه باشيد كه او را در كارش كمك كنم و در سختيها بفريادش رسم و روز گرفتارى دستش را بگيرم، چون گويد اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ‌ تا آخر سوره فرمايد اين از بنده منست و بنده من هر چه خواهد از آن او است و براى بنده‌ام اجابت كردم و آنچه آرزو داشت باو دادم و از آنچه ترسيد او را آسوده ساختم بامير المؤمنين عرض شد اى آقا بما خبر ده كه‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ جزء فاتحة الكتابست؟ فرمود آرى پيغمبر آن را ميخواند و يك آيه از آن ميشمرد و ميفرمود فاتحة الكتاب سبع مثانى است.

(١) ٢- امير المؤمنين ٧ فرمود كه‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ يك آيه از سوره حمد است و متمم آن‌ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ است، از رسول خدا شنيدم ميفرمود كه خداى عز و جل بمن فرمود اى محمد بتو داديم سبع مثانى و قرآن بزرگ و فاتحة الكتاب را جدا بر من منت نهاد و در برابر همه قرآنش قرار داد و آن شريفترين چيزيست كه در گنجهاى عرش بوده و خداى عز و جل محمد را بدان مخصوص كرده و شرافت داده و احدى را با او از پيغمبران خود شريك نكرده جز سليمان ٧ را كه فقط بِسْمِ اللَّهِ‌