ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٢ - مجلس سى و دوم

(١) چرا ميان شما حاكم و قاضى نيست؟ چون مرافعه و خصومت نداريم.

چرا سلطان نداريد؟ براى آنكه فزون طلب نيستيم.

چرا در زندگى كم و زياد و تفاوت نداريد؟ چون با هم ترحم كنيم و مواساة نمائيم.

چرا نزاع و اختلاف نداريد؟ چون دلهاى ما متحد و با هم بر سر سازشيم.

چرا بهم دشنام ندهيد و ستيزه نكنيد؟ چون تصميم ما بر طبع ما غلبه كرده و خود را اسير حلم و بردبارى ساختيم.

چرا با هم يك قول هستيد و يك روش داريد؟ چون دروغ و فريب ميان ما نيست و از هم بدگوئى نكنيم.

بگوئيد بدانم چرا گدا ميان شما نيست؟ چون ما را بالسويه تقسيم كنيم.

چرا بدخلق و سخت گير ميان شما نيست؟ چون خوى تواضع و فروتنى داريم.

چرا خدا عمر درازتر بشما داده؟ چون بحق عمل كنيم و بحق حكم كنيم.

چرا قحطى ميان شما نيست؟ چون از استغفار غفلت نداريم.

چرا غم نداريد؟ چون خود را آماده بلا ساختيم و خويش تسليت داديم.

چرا آفت بشما نميرسد؟ چون بر غير خدا توكل نداريم و بموسمها و ستاره‌ها طلب باران نكنيم گفت بمن باز گوئيد اى مردم كه پدران خود را هم چنين دريافتيد كه عمل ميكردند؟ گفتند شيوه پدران اين بود كه بمسكين خود ترحم ميكردند و با درويشان همدردى مينمودند و از ستمكار خود ميگذشتند و بهر كه بآنها بد ميكرد احسان ميكردند و براى بدكاران خود استغفار مينمودند و صله رحم ميكردند