معرفت قرآنى - معرفت، شيخ محمد هادى - الصفحة ٥٩٠ - مقدمه

كعبه است. اين فرضيه پيش‌تر به وسيله‌ى تفسيرى جالب كه از سوى حلبى ثبت گرديده، تأييد شده است: پيامبر همواره در كوه حراء مجاورت مى‌كرد و فقرائى را كه نزدش مى‌آمدند، اطعام مى‌كرد، زيرا اين كار يك آيين مذهبى (نُسُك)[١] براى مردم قريش در دوره‌ى جاهلى بود، يعنى در اين مكان شخص فقيرى را كه نزد او مى‌آمد، اطعام مى‌كرد. گفته مى‌شود كه اين كار، تعبدّ پيامبر در غار حراء بود.[٢] از اين رو روايت تعبّد پيامبر در كوه حراء از طريق روايات نقل شده فهميده مى‌شود: او سنت قديمى نياكان خود را دنبال كرده و در حراء مجاورت مى‌گزيد و در اين حال برخى از اعمال مذهبى را انجام داده و به افراد نيازمند و فقير كمك مى‌كرد. اين كار، تحنّث مردمان عصر جاهليت بوده و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم قبل از بعثت و قبل از دريافت وحى اين عمل را انجام مى‌داد.[٣] بحث درباره‌ى شريعتى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در تعبّد خود قبل از دريافت وحى به كار مى‌بست، طبعاً بيانى مربوط به نگرش اسلامى دوره‌هاى بعدى با در نظر گرفتن يك اصطلاح جاهلى كهن است.

طبق روايات اسلامى هنگامى كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم مشغول تحنّث- كه شامل گرامى‌داشت كعبه و انجام كارهاى خير نسبت به هم نوعان خود در غار حراء مى‌شده- بود، نخستين وحى را دريافت كرد. وى در اين كار، از سنت قريش پيروى مى‌كرد. ١٦

[١] . در داخل متن به اشتباه" من نسل" ذكر شده است." من نسك" صحيح است.

[٢] . الحلبى، انسان العيون، ج ١، ص ٢٧١.

[٣] .see H .Birkeland ،The Lord guideth ،Oslo ،٦٥٩١ ،٠٤ -١ :

در حدود سال ١٠٠ هجرى هيچ مسلمانى ترديدى در اين مسأله نداشت كه محمد[ ص‌] قبل از برانگيخته شدن به پيامبرى در چهل سالگى، بى دين بود. ١٧