معرفت قرآنى - معرفت، شيخ محمد هادى - الصفحة ٥٨٣ - مقدمه

هيچ كدام از نظرات ذكر شده در بالا درباره‌ى معناى تحنّث به صورت كامل راضى كننده به نظر نمى‌رسند. عقيده‌ى اشپرنگر درباره اين‌كه غار حراء به عنوان پناهگاه تابستانى براى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بوده، از سوى كائتانى كه كل داستان را داراى ارزش تاريخى اندكى مى‌داند، مردود اعلام شده است.(Caetani ،op .cit .، خ‌Introduzione ' ، ٢٠٨،n .١)

عقيده‌ى نولدكه درباره خلوت‌گزينى محمد صلى الله عليه و آله و سلم در كوه‌ها با روايت بخارى مطابق است و با موضوع خلوت و عزلت همخوانى دارد؛ با اين حال خلوت و تنهايى نمى‌تواند از واژه‌ى تحنّث برداشت شود. اين موضوع با روايت ابن اسحاق هم كه به صراحت بيان مى‌دارد، پيامبر با خانواده‌ى خود به سوى حراء رفت، مخالفت دارد.

روزه گرفتن كه از سوى بول صحيح پنداشته شده نمى‌تواند مورد قبول واقع شود. منابع، اصلًا ذكرى از روزه گرفتن پيامبر در غار حراء به ميان نياورده‌اند.[١] علاوه بر اين، روايت بخارى كه بول بر آن تكيه كرده است، به صراحت بيان مى‌كند كه پيامبر به جهت برداشتن زاد و توشه براى مجاورت خود باز مى‌گشت. ١١ طبق روايت ابن اسحاق، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با خديجه رهسپار حِراء شدند و بنابراين به نظر مى‌رسد خويشتن‌دارى جنسى منتفى باشد.

فرض هرشفلد مبنى بر اشتقاق واژه تحنّث از لغت عبرى تحينّث به طور قانع كننده‌اى از سوى گويتين رد شده است. او مى‌گويد: واژه عبرى مورد نظر، تنها در دوره‌هاى بعد بدان مفهوم اختصاصى به كار رفته است.(S .D .Goitein ، ١٩٦٦،p .٣٩)

برداشت گريمه از تحنّث (خوددارى كردن از گناه) بر پايه‌ى زمينه‌هاى فرهنگ‌نويسى نيست. تعبّد در اينجا نمى‌تواند با مجاورت‌هاى دوره‌هاى بعد به معناى خدمت در عبادت‌گاه مرتبط باشد.

اين‌كه طبق گفته‌ى آندره، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اثرپذير از راهبان مسيحى باشد يا نه و اين‌كه آيا مسأله‌ى عرفانى او طبق عقيده بلاشر (١٩٥٢، ٣٧.R .Blachere) از حنفا اثر پذيرفته يا نه؛ نمى‌تواند در اين‌جا مورد بحث قرار گيرد.

( See H. A. R. Gibb

، ١٩٦٢،. )٨٠- ٢٦٩ جاى ترديد است كه يُجاوِرُ را بتوان به نيايش در عزلت ترجمه كرد، چنان‌كه گيّوم‌

[١] ١ .See Bell ،art .cit .،٦١ (quoted in n .٦٤ above ).