توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٨٤ - حكمت در نمو مو و ناخن

[لطف اختلاف اوضاع دندان‌ها]

فكر كن اى مفضّل: در اين آسياها كه در دهان آدمى آفريده، بعضى را تيز كرده براى قطع كردن و بريدن و جدا كردن طعام، و بعضى را پهن آفريده براى خائيدن و خورد كردن طعام، چون به هر دو نوع احتياج بود هر دو را آفريده و آنهائى كه براى بريدن است در پيش دهان قرار داده، و آنها كه براى خورد كردن است در عقب آنها قرار داده كه از اينها ميوه و گوشت و ساير مطعومات را قطع كند و چون داخل دهان گردد به آن آسياها خورد شود.

[حكمت در نموّ مو و ناخن‌]

تأمل كن و عبرت بگير در آفريدن مو و ناخنها كه چون نمو مى‌كنند و دراز مى‌شوند و بسيار مى‌شوند و بايد تخفيف داد به تدريج، پس به اين سبب آنها را بى‌حس گردانيده كه از بريدن، الم نيابد و متأثر نشود، و اگر چنين نمى‌بود آدمى ميان دو امر بد و ناملايم مردّد مى‌شد يا آن كه مى‌گذاشت كه دراز شوند و گران بودند بر او و اگر تخفيف مى‌داد درد و الم مى‌يافت.

مفضّل گفت: چرا حق تعالى چنان نيافريد اينها را كه بر يك اندازه باشند و بلند نشوند؟

حضرت فرمود كه: خدا را در بلند شدن و بريدن آنها نعمت‌ها هست كه اكثر مردم قدر آنها را ندانند و شكر خداى را بر آنها نمى‌كنند.