توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٧ - مقدمه آيت الله شوشترى(ره)

بين برداشته شود؟ چرا خود را از خلق پنهان كرد و رسول فرستاد؟ اگر خود را پنهان نكرده بود مردم بهتر به او ايمان مى‌آوردند.

يك مرتبه به من توپيد و گفت: چگونه خدا خود را پنهان كرده؟

چگونه پنهان است از تو كسى كه تو نيست بوده‌اى و تو را هست كرده، و كوچك بودى تو را بزرگ كرد، و ضعيف بودى تو را قوت داده، چگونه پنهان است از تو خدائى كه تو تندرست بودى تو را بيمار كرده، بيمار بوده تندرست مى‌كند، چگونه پنهان است از تو كسى كه پيوسته هر طور بخواهد در وجود تو تصرفات مى‌نمايد از چيزى غضبناكى، تو را از آن خوشنود مى‌كند، از چيزى خوشنودى تو را از آن غضبناك مى‌كند و گاهى كه شاد هستى تو را محزون مى‌كند و گاهى كه محزونى تو را شاد مى‌كند، كسى را مبغوض داشته تو را به او محبت مى‌دهد و كسى را كه محبت داشته مبدل به بغض مى‌نمايد، و گاهى از كارى اباء و امتناع داشته تصميم به جا آوردن آن به تو مى‌دهد و به چيزى تصميم داشته به تو اباء و امتناع از آن مى‌دهد، گاهى از چيزى ترسيده تو را به آن رغبت مى‌دهد، گاهى به چيزى رغبت داشته به تو ترس از آن مى‌دهد، گاهى به چيزى اميدوار بوده به تو يأس مى‌دهد، گاهى از چيزى يأس داشته به تو اميدوارى مى‌دهد، گاهى چيزى كه هيچ وقت در دلت نبوده در خاطرت خطور مى‌دهد و بر عكس چيزى كه كاملا آن را دانسته از خاطر تو محو مى‌نمايد كه هر چه خواسته باشى آن را به خاطر خود بياورى به خاطرت نمى‌آيد.

ابن ابى العوجاء گفت: اين شخص (يعنى جعفر بن محمّد عليه السّلام)