توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٤٠ - عنكبوت و حيلهاش

[كيفيت حيله شير مگس‌]

نظر كن: به سوى جانورى كه آن را «ليث» مى‌نامند و عامه مردم «اسد الذباب» مى‌گويند يعنى شير مگس و ببين كه حق جلّ و علا چه مقدار حيله و تدبير معاش به او داده، هر گاه احساس مى‌نمايد كه مگس نزديك او نشست آن را مدتى مهلت مى‌دهد و خود را مرده به آن مى‌نمايد و حركت نمى‌كند تا آنكه دانست كه مگس مطمئن شد و از آن غافل گرديد، حركت هموارى مى‌كند كه مگس خبر نيابد و چون به جايى رسيد كه به يك جستن آن را تواند گرفت بر مى‌جهد و آن را مى‌گيرد، و چون گرفت آن را به تمام پاهاى خود نگاه مى‌دارد كه مبادا از آن نجات يابد و پيوسته آن را چنين دارد تا هنگامى كه احساس نمايد كه ضعيف و سست شده آنگاه او را از هم مى‌درد و طعمه خود مى‌گرداند.

[عنكبوت و حيله‌اش‌]

و اما «عنكبوت» آن خانه كه مى‌تند، دامى است كه براى شكار مگس مى‌سازد و در ميانش پنهان مى‌گردد و چون مگس در آن دام بند شد به نزديك آن مى‌رود و ساعت به ساعت آن را مى‌گزد و به همان زندگى مى‌كند. و شكار كردن شير مگس، شكار كردن سگ شكارى و يوز است. و شكار كردن عنكبوت شكار كردن به دام است. و جمعى كه به تله و دام شكار مى‌كنند همين تدبيرها كه عنكبوت و ساير