توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٨٢ - طبع زمين و سنگ

مى‌ايستاد و مردم را مانع مى‌شد از اعمال ايشان و راه‌ها را مسدود مى‌گردانيد. و اگر اين وفور آب در مجارى زمين و انهار نبود كار تنگ مى‌شد زيرا كه محتاجند به آب در آشاميدن خود و چهار پايان خود و آب دادن زراعات و درخت‌ها و اصناف غلات ايشان و آشاميدن وحشيان و مرغان و درندگان و تعيّش ماهيان و حيوانات آب است. و در آن منفعت‌هاى ديگر هست كه مى‌دانى، و اعظم منفعتش را نمى‌دانى زيرا كه به غير آن نفع معلوم كه همه كس مى‌داند كه حيات هر چه بر روى زمين است از حيوانات و نباتات به آب است.

و منافع ديگر دارد مثل آن كه ممزوج مى‌سازند با اشربه و نرم و گوارا مى‌گردد براى آشاميدن آن، و به آن بدن‌ها و جامه‌ها را از چرك پاك مى‌گردانند، و به آن خاك را گل مى‌سازند براى عمارت، و ضرر آتش افروخته را به آن دفع مى‌كنند، و حمام‌ها به آن داير است كه مردم را از كلال و ماندگى باز مى‌آورد، و منافع ديگر در آب هست كه در هنگام احتياج معلوم مى‌گردد.

و اگر شك دارى و در منفعت اين آب‌هاى بسيار كه در درياها بر روى يك ديگر نشسته و گمان كنى كه چندان منفعتى ندارد، پس بدان كه مقر و مأوا و محل تعيّش اصناف ماهيان و حيوانات درياست و معدن مرواريد و مرجان و ياقوت و عنبر است. و بسيارى از ادويه و جواهر از دريا بيرون مى‌آورند و در سواحل بحار عود بخور و انواع گياه‌هاى خوشبو و عقاقير و ادويه به عمل مى‌آيد.