توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٠ - مقدمه مصحح

امام امير مؤمنان على عليه السّلام بارها مى‌فرمود:

سلونى قبل ان تفقدونى.

پيش از آن كه مرا از كف دهيد از من بپرسيد.[١] به شهادت تاريخ، احدى از صحابه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم جز على بن ابى طالب عليه السّلام چنين ادعايى نكرده بود.

در روايتى در باره علوم گسترده و بيكران ائمه هدى عليهم السّلام از لسان در باره حضرت صادق عليه السّلام آمده است: من به آنچه در آسمان‌ها و زمين و بهشت و جهنم است، علم دارم و از دقايقى كه قبلا اتفاق افتاده، و بعدا روى مى‌دهد، اطلاع دارم.[٢] با توجه به آنچه به عنوان نمونه ذكر شد، جاى هيچ تعجبى نيست كه ببينيم از آن مخزن علم الهى، علومى تراوش كند كه به اصطلاح اين عصر، جزو معارف تجربى است.

از جمله آثارى كه در اين زمينه از لسان مبارك امام صادق عليه السّلام صادر شده و هم اينك در دست است روايتى طولانى است در توحيد، معروف به «توحيد مفضل» كه به واسطه يكى از شاگردان ممتاز امام صادق عليه السّلام به جاى مانده است.

راوى اين كتاب يكى از تربيت يافتگان حوزه شكوفاى شيعه، مفضل بن عمر جعفى كوفى است. اين دانشمند نامى كمال و فضيلت فراوان داشته و عمرى با حضور در محفل امام صادق و امام كاظم عليهما السّلام از مكتب سعادتبخش ايشان درس معرفت آموخت. مفضّل در زمره اصحاب خاص امامان بوده و در نزد آنان از موقعيت ويژه‌اى برخوردار بوده است. اين راوى نور آثار ماندگارى داشته است.

[١] جوهرة، ٧٥، نهج البلاغه، خ ٩٣، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٢، ص ٢٨٦.

[٢] كافى، ج ١، ص ٢٦١.