توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٩ - مقدمه مصحح

مقدمه مصحح‌

[تصوير نسخه خطى‌] سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُ‌ سوره فصلت، آيه ٥٢.

امام حق، پيشواى مؤمنان، نور بخش هدايت طلبان و دليل رهروان طريق حق و وارث انبيا و مصداق اتم و اكمل عباد الرحمن است. امام، ابر پر باران و ماه تابان و خورشيد درخشان هدايت است و راه روشن سعادت.

امام، رهبر سياسى و فكرى جامعه و خليفه خدا در روى زمين و حاكم و ولىّ امر مؤمنان است. امام، معدن قداست و طهارت و پارسايى و زهد و علم و عبادت است. امام عليه السّلام، مخزن علوم الهى و از راسخان در علم است كه همه تشنگان علوم و معارف اسلامى از آبشار خروشان دانشش سيراب مى‌شوند. امامان پاك به دليل وسعت علمى كه داشتند، خاصه آن علمى كه منشأ الهى داشته در جامعه اسلامى، مرجعيت علمى داشتند و خلفا، امرا، فرهيختگان در بسيارى از مشكلات فقهى، كلامى و دينى خويش به آنها رجوع مى‌كردند.[١]

[١] نك: شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج، ص ١٩- ١٨؛ جوهره، ٧٣؛ فضائل الخمسة، ج ٢، ص ٢٧١ تا ٣٠٩.