توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٤٥ - رنگ آميزى پرهاى مرغان

به سنگدان برسد، هر آينه به طول مى‌انجاميد و كجا مى‌توانست استيفاء طعمه خود بكند و حال آن كه به تعجيل مى‌ربايد دانه خود را براى شدت حذرى كه دارد از شكاركنان آدميان و درندگان حيوان، پس چينه‌دان آن را براى آن مانند توبره گردانيده كه در پيش آن آويخته كه جا دهد در آن هر طعمه‌اى كه يابد و هر دانه كه به دستش آيد در نهايت سرعت، پس به تدريج و تأنى آن دانه‌ها را به سندان كه به مثابه معده وى است داخل كند تا هضم يابد و جزو بدنش شود.

و در چينه‌دان منفعت ديگر هست و آن منفعت آن است كه بعضى از مرغان محتاج مى‌شوند به آن كه طعام از دهان خود به دهان جوجه خود بريزند و از چينه‌دان طعام را برگردانيدن آسانتر است از آن كه از سنگدان برگردانند.

[رد بر ملاحده‌]

مفضّل گفت: عرض كردم كه بعضى از ملاحده كه عالم را بى‌مدبّرى مى‌دانند گمان مى‌كنند كه اختلاف الوان و اشكال در پر و بال مرغان از جهت امتزاج اخلاط بدن است و اختلاف مقادير بدون مقدر قدير صورت مى‌گيرد.

[رنگ آميزى پرهاى مرغان‌]

حضرت فرمود: كه اى مفضّل! اين رنگ آميزى‌هاى گوناگون كه در پر و بال طاوس و درّاج ملاحظه مى‌نمائى، با استواى اشكال و تقابل‌