توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٢٩ - منافع دم حيوان

داشته باشند، شقّ دهان ايشان را از زير قرار داده كه علف را به دندان و به دهان برگيرند و پوزهاى دراز با آنها داده كه دهانشان به نزديك و دور برسد.

[منافع دم حيوان‌]

عبرت بگير از منافعى كه حكيم عليم در دم حيوان قرار داده.

اول: آن كه سترى است بر عورت‌هاى آن كه گشوده نباشد چنانچه آدميان به جامه مى‌پوشانند.

دوم: آن كه در ميان دبر و شكم آن چركى جمع مى‌شود كه پشه و مگس بر آن گرد مى‌شوند، و به آن اذيّت مى‌رسانند دم براى آنها مانند بادزنى است كه آنها را از آن موضع و ساير مواضع ديگر مى‌راند.

سوم: آن كه چون دست‌ها و پاهاى آن مشغول است به برداشتن بدن آن به سبب حركت دادن دم به جانب چپ و راست استراحت مى‌يابد.

و منافع بسيار ديگر در آن هست كه در اوقات احتياج معلوم مى‌شود چنانچه در هنگامى كه در گل فرو مى‌رود و چاره‌اى براى بيرون آوردن آن بهتر نيست از آن كه دمش را بگيرند و آن را بيرون آورند.

و در موى دمش منفعت‌هاى بسيار هست كه مردم در حوائج خود به كار مى‌برند.