توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٧٦ - فوايد ديگر اين اعضا

صداى آن به الحان مختلفه بيرون آيد.

و هر چند محلّ خروج صدا را ما تشبيه كرديم به ناى انبانى براى شناسانيدن، اما در حقيقت آن را بايد تشبيه به ادوات صوت كرد زيرا كه آن مقدم است بر اين. و اين منافع كه مذكور شد از آن برخاسته و آن خلقت صانع است و اين مخلوق كه از آن صنعت خالق برداشته، پس خبر داد تو را به منافعى كه اين اعضاء را هست در صنعت كلام و اخراج حروف.

[فوايد ديگر اين اعضا]

و در اين اعضاء با اين منافعى كه مذكور شد منافع ديگر است، پس حنجره براى آن كه نسيم از خارج به شش برسد و ترويح كند دل را و بادزنى باشد براى آن به آن نفس كه پياپى پيوسته بر آن وارد مى‌شود كه اگر اندك زمانى آن نسيم حبس شود و به دل نرسد البته آدمى هلاك مى‌شود.

و به زبان مزه‌هاى مختلف مى‌چشد و ميان آنها تميز مى‌كند كه كدام تلخ است و كدام ترش و شيرين و كدام آب شور است و كدام شيرين و كدام گنديده و كدام پاكيزه و با اين منافع، زبان ياورى است بر فرو بردن طعام و آب.

و دندانها خورد مى‌كند غذا را كه آسان شود فرو بردن آن. و دندانها با اين منفعتها پشتيبانى است براى لبها كه از اندرون دهان نگاه مى‌دارد آنها را كه سست نشوند و نياويزند.