توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٢٠١ - شدت گرما براى رسيدن ميوهها در زمان نياز

حباب به آن لطافت و طراوت از آفات سرما و گرما و غير اينها محفوظ بماند.

آنچه گفتيم اندكى است از بسيار در حكمت‌هاى خلق انار و زياده از اين بسيار است براى كسى كه اطناب در كلام نمايد و آنچه گفتيم كافى است براى دلالت و اعتبار.

[ميوه‌هاى بزرگ از بوته‌هاى كوچك و ضعيف‌]

تفكّر كن اى مفضّل در خلقت كدو و خربوزه و هندوانه و خيار و امثال اينها. چون خالق حكيم مقدّر فرموده كه ميوه‌هاى بزرگ از اينها به وجود آيد چنان كرده كه بر روى زمين پهن شوند، و اگر مانند زراعات و درختان ديگر راست مى‌ايستادند كجا تاب برداشتن اين ميوه‌هاى گران مى‌آوردند و پيش از رسيدن ميوه در حد كمال، در هم مى‌شكستند، پس نظر كن كه چگونه مقدّر ساخته كه بر روى زمين پهن گردد تا ميوه‌هاى خود را بر روى زمين گذارد و زمين حامل ميوه‌هاى آن گردد مى‌بينى يك بته از كدو و خربوزه را چند دانه به روبروى خوابيده و ميوه‌هايش بر دورش گذاشته مانند گربه كه خوابيده باشد و فرزندانش بر دورش گرد آمده باشند و پستان‌هاى او را در دهن گرفته و شير مى‌مكند.

[شدت گرما براى رسيدن ميوه‌ها در زمان نياز]

و ايضاً نظر كن كه اين ميوه‌ها در چه وقت مى‌رسد كه عين شدّت‌