توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١١٩ - راز ابتلاى انسان به آلام

مجلس دوم: [در شگفتى‌هاى خلقت حيوانات‌]

مفضّل گفت كه: چون روز دوم شد بامداد به خدمت مولاى خود شتافتم و بعد از استيذان، رخصت يافتم و رخصت جلوس فرمود، نشستم.

پس گفت: حمد مى‌كنم خداوندى را كه مدبّر افلاك است، و بعد از هر قرنى، قرنى مى‌آورد و بعد از هر زمانى زمانى انشاء مى‌نمايد تا جزا دهد بدكاران را به مثل آنچه كرده‌اند و نيكوكاران را به اضعاف آنچه به عمل آورده‌اند، براى عدالت او، مقدّس است نامهاى او، و بزرگ است نعمتهاى او، و هيچ گونه ستم نمى‌كند مردم را و ليكن مردم بر خود ستم مى‌كنند چنانچه خود فرموده: «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ. وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ‌»[١].

يعنى: هر كه بكند به قدر سنگينى ذرّه كار خيرى مى‌بيند او را، و هر كه كند به قدر سنگينى ذرّه كار بدى مى‌بيند آن را. با آيات بسيار كه در

[١] سوره زلزال، آيه ٧.