توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٥٩ - روئيدن مو در صورت مردان و حكمت آن

مى‌آورد، و لبها را مى‌جنباند و طالب غذا مى‌شود[١]، در آن وقت دو پستان مادر براى او مانند دو مشك كوچك آويخته كه هر وقت كه طلب غذا كند براى او مهيّا باشد، پس مادام كه بدنش تر و نازك است و امعايش باريك و اعضايش نرم و لطيف است تاب غذاهاى غليظ ندارد به اين شير اغتذا مى‌نمايد.

[روئيدن دندان كودك‌]

و چون نشو و نما كرد و بزرگ‌تر و قويتر شد و محتاج شد به غذائى كه در آن صلابتى باشد تا بدنش محكم شود و اعضايش قوت گيرد، مى‌روياند از براى او آسياهاى خردكننده از دندانهاى تيز كه بخايد غذاهاى صلب را و نرم كند كه آسان باشد بر او فرو بردن آنها و بر اين احوال نمو مى‌كند تا به حدّ بلوغ مى‌رسد.

[روئيدن مو در صورت مردان و حكمت آن‌]

پس اگر مرد است مو به روى او مى‌روياند كه علامت مردان و موجب عزت ايشان است كه به آن از حد طفلان و شباهت زنان بيرون مى‌رود.[٢]

[١] على( ع) در نهج البلاغه به اين حكمت خداوندى اشاره كرده و گويد:« فمن هداك لاجتراء الغذاء من ثدى امك: چه كسى تو را آموخت كه غذا را از پستان مادر بمكى. نهج البلاغه، خطبه ١٦٢.

[٢] و حضرت امام رضا- عليه السّلام- فرموده: حق تعالى زينت داده مردان را به ريش، و قرار داده ريش را فضيلتى از براى مردان كه به آن امتياز پيدا كنند از زنان. نك. سفينة البحار، ج ٢، ص ٥٠٨.