توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٣٥ - مقدمه آيت الله شوشترى(ره)

آنها، همان بيمارى سلولهاى مريض مى‌باشد.

در تمام اين آزمايشات كه مدت بيست سال طول كشيد، بين سلول‌هاى سالم، و سلول‌هاى بيمار، هيچ نوع مجاورت و رابطه وجود نداشت تا اين كه تصور شود كه ويروس يا ميكروب از يك دسته به دسته ديگر سرايت مى‌كند و بر دانشمندان محقق شد بعد از پنج هزار آزمايش كه عامل ايجاد بيمارى، در سلول‌هاى سالم، اشعه ما وراى بنفش است كه از سلول‌هاى بيمار ساطع مى‌شود و به آنها مى‌تابد.

و در صفحه ٣٦٠ نوشته: گفتيم كه در مباحث علمى مبحثى وجود ندارد كه جعفر صادق عليه السّلام راجع به آن اظهار نظر نكرده باشد از آن جمله راجع به نور ستارگان كه گفته) در بين ستارگانى كه شب مى‌بينيم ستارگانى هستند كه آن قدر نورانى مى‌باشند كه خورشيد در قبال آنها تقريبا بى‌نور است.

اطلاعات محدود نوع بشر راجع به كواكب مانع از اين بود كه در زمان جعفر صادق و بعد از او، تا اين اواخر، به واقعيت اين گفته پى ببرند و فكر مى‌كردند آنچه جعفر صادق گفته دور از عقل و محال مى‌باشد كه اين نقطه‌هاى كوچك كه موسوم به ستاره‌اند در آنها آن قدر پر نور باشد كه خورشيد در قبال آنها بى‌نور جلوه كند. امروز كه دوازده قرن و نيم از زمان جعفر صادق مى‌گذرد ثابت شده كه آنچه كه مرد بزرگ گفت صحت دارد و در جهان ستارگانى هست كه خورشيد ما در قبال نور آنها، يك ستاره خاموش به شمار مى‌آيد.