توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ٢٠٣ - لطف وجود گياهان دارويى

محكم و سنگين بود و در سقف‌ها به كار نمى‌توانست برد و درها و كرسى‌ها و صندوق‌ها و امثال آن از آن نمى‌توانست ساخت. و از مصالح عظيمه كه در چوب و تخته است، آن است كه بر روى آب مى‌ايستد و از آن كشتى‌ها به عمل مى‌آيد كه مانند كوه از بارهاى گران در آن جا مى‌دهند و از شهر به شهر نقل مى‌كنند با نهايت خفّت مئونه و آسانى، و اگر اين نمى‌بود، كار بر مردم دشوار مى‌شد در حمل و نقل بسيارى از امتعه كه بدون كشتى نقل آن‌ها ميسّر نيست يا بسيار دشوار است.

[لطف وجود گياهان دارويى‌]

تأمل كن در عقاقير و ادويه كه هر يك را حكيم عليم براى امرى آفريده و خاصيتى بخشيده، يكى در عروق و اعماق و مفاصل بدن نفوذ مى‌كند و مواد غليظه سوداويّه و بلغميه را مى‌كشد و دفع مى‌كند مانند شاه‌ترّه و افتيمون. و ديگرى بادها را دفع مى‌كند مانند سكينج. و ديگرى ورمها و اشباه آنها را به تحليل مى‌برد.

كى اين خاصيت‌ها و قوت‌ها را در آنها قرار داده به غير آن كه آنها را آفريده است براى مصلحت عباد؟ و كى متفطّن ساخته مردم را كه اين منفعت‌ها در آن هست به غير از آنكه اين منافع را در آنها قرار داده؟ و كى مى‌تواند بود كه مردم به عرض و اتّفاق اطّلاع بر اين منافع جليله به هم رسانيده باشند؟