توحيد مفضّل - علامه مجلسى - الصفحة ١٤٩ - امتياز شبپره از طيور

بيابانها مى‌آيند، جواب مى‌گوئيد كه: در اين زمان قليل چگونه اين مسافت بعيد را طى مى‌كنند؟ چگونه مى‌بينند از مواضع به اين دورى چراغى را كه در ميان خانه افروخته شده و خانه‌ها بر دور آن احاطه كرده كه متوجه آن چراغ شوند با آن كه مشاهد و محسوس است كه از نزديك آن چراغ هجوم مى‌آورند، پس اين دليل است بر آن كه اين قسم جانوران در همه موضع در هوا مى‌باشند، و آن مرغان كه در شب بيرون مى‌آيند و پرواز مى‌كنند و دهان مى‌گشايند و اين جانوران را در ميان هوا مى‌ربايند و قوت خود مى‌گردانند.

پس نظر كن براى مرغانى كه در شب پرواز مى‌كنند چنين روزى از اين جانوران هوا براى ايشان مهيّا گردانيده.

و گاه باشد كه كسى گمان كند كه در خلق جانوران هوا منفعتى نيست و از اين مصلحت عظيم غافل باشد.

[امتياز شب‌پره از طيور]

تأمل كن در غرائب خلقت شب پره كه آن را متوسط گردانيده ميان پرندگان و چهارپايان، بلكه به چهارپايان نزديكتر است زيرا كه دو گوش پهن دارد و دندان‌ها و كرك دارد و حامله مى‌شود و فرزند مى‌زايد و شير مى‌دهد و بول مى‌كند و بر چارپا راه مى‌رود.

و اين‌ها همه خلاف خلقت و صفت ساير طيور است، و باز بر خلاف ساير مرغان در شب بيرون مى‌آيد و قوتش از جانوران هوا مى‌باشد.