نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨١ - تحصيل در خارج

بيان فوق را قبول ميكنيم و از آن اين نتيجه را ميگيريم كه دانشگاه بايد اصلاح شود تحت مراقبت قرار گيرد توسعه يابد تهذيب گردد و تكميل. باران و آب از ضروريات زندگى است ولى سيل بنيان‌كن دارد بايد جلو سيل را گرفت و از آب استفاده برد، دشمنى با آب و آتش و برق و حتى طياره و ماشين بخاطر ضررهاى آن غير عقلانى است.

بعقيده من بايد طورى پيش برويم كه پس از مدتى رسيدن افراد به وزارت و پست‌هاى مهم و متوسط دولتى و وكالت شوراى ملّى بايد مشروط بفراغت از پوهنتون و حصول تخصص باشد و داشتن تخصص در دو رشته از جمله مرجحات قرار گيرد تا كشور براه ترقى هدايت گردد، ما در دنيائى زندگانى ميكنيم كه بسرعت زياد بطرف علم پيش ميرود و پسمانى از آن موجب غلامى و بردگى و گدائى و حتى نابودى ميشود، تعصب بيجا و شعارهاى داغ درد ما را دوا نخواهد كرد، ما فرصتهاى زيادى را در گذشته‌ها از دست داده‌ايم رژيم‌هاى فاسد گذشته بملت و كشور آسيبهاى فراوانى رسانيده‌اند و افسوس خوردن بر آن هم فايده‌اى ندارد، الان بايد هشيار شد و يا حداقل فاصله را كم كرد. (وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى‌) حرف آخر من اينست كه تعليم تعليم تعليم، علم علم علم باز هم علم، علم يعنى آب و هوا و غذا علم يعنى چشم و گوش و زبان، علم يعنى جان و روان!

تحصيل در خارج‌

شرائط مادى و علمى فعلى ما به حدى نيستكه ما در رسيدن به رشته علمى تخصصى محتاج بكشورهاى غربى نباشيم ولى تجربه گذشته ثابت كرد كه فرستادن محصلين بدان ديار ضررهائى هم داشته است بنابراين اولياى امور