نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٦ - سوم فقر
١٦- تمام راههاى استثمار داخلى و خارجى سد شود.
١٧- گدائى و مسائلى كه مايه ننگ اجتماعات اسلامى است بايد ممنوع شود و همچنين درويشى و ملنگى بيعاران.
١٨- انجمنهائى از معتمدين محل زير نظارت محاكم بوجود آيد كه زكات و وجوهات مالى شرعى مردم را اخذ و صرف امور خيريه از قبيل ايتام، معلولين، سالخوردگان فقير و افراديكه توانائى كار را ندارند نمايند و نيز سعى در تعمير مساجد، مدارس، حمامات و امثال ذلك از امور عام المنفعه بنمايند، و در اين راه ميشود از صندوقهاى خيريه نيز استفاده كرد.
١٩- مسئولين اوقاف بايد افرادى سرشناس و متقى باشند كه بتوانند افراد خيّر را بوقف تشويق كنند.
٢٠- در هر رشتهايكه بحد خودكفائى برسيم از ورود اموال خارجى جلوگيرى كنيم تا توليدات داخلى از ورشكستگى در ميدان رقابت محفوظ بماند.
٢١- سپردن مسئوليتهاى اقتصادى- همانند سائر مسئوليتها- به متخصصين و اهل كار و تقديم ضوابط بر روابط.
٢٢- مجازات خائنين خصوصا از ردههاى بالا.
شايد مطالب مهم ديگرى در اين مورد لازم بتذكر باشد كه فعلا در حافظه نويسنده نمانده و يا به خاطر عدم مهارتش بدان متوجه نشده باشد كه ديگران آنرا تكميل خواهند نمود، بهر حال تاكيد آخر من كار، كار، كار توليدى است، و شرط پيروزى ما در اين راه و سائر موضوعات دو چيز است.
١- بيدارى و احساس مسئوليت ملت و مراقبت بر حكومت.
٢- سر كار بودن يك حكومت مستقل و امين و فهميده و فعال كه ترس خدا و مردم را در دل داشته باشد.
نگارنده دو رساله در اقتصاد نوشته است كه سالها قبل يكى در كابل و