نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٧ - تاثير تبليغ
در مقابل سيلى يك نفر بديگرى اظهار ناراحتى ميكنند ولى در مقابل استثمار سرمايهداران بىانصاف و مظالم روزانه و مكرر پليس ذليلانه چشم پوشى ميكنند آيا نبايد امر بمعروف و نهى از منكر عموميت پيدا كند و همه افراد در آن سهيم گردند تا معنويت واقعى آن، در جامعه ظاهر گردد.
تاثير تبليغ
جمعى از اهل علم و مبلّغين كمتجربه از اينكه مواعظشان تاثير آنى و عمومى ندارد غمگين ميشوند و بمردم و تدينشان بدبين گرديده حتى از اصل تبليغ نااميد و مايوس ميشوند، گاهى كه قلت مستمعين را مىبينند ناراحتتر مىشوند! سفارش من به اين عزيزان اينست كه نبايد نااميد شوند، تبليغ حتما اثر خود را ميگذارد (فَإِنَّ الذِّكْرى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ) در طول تاريخ كه دينداران حاضر شدهاند از مال خود و حتى از جان شيرين خود بگذرند، عبادات را انجام دهند، مشقتها را تحمل كنند آيا عامل آنها تبليغات دينى نبوده است؟ بلى بايد مطالب زير را نيز از نظر دور نداشت:
١- كمى معلومات مبلّغ و يا جالب نبودن مكان و يا زمان تبليغ و يا سوء سابقه و يا ضعف تقواى فعلى شخص مبلّغ، و يا خرابى القاى بيان و مطلب مبلّغ سبب قلت مستمعين ميشود، و مبلّغ بايد اولا نواقص معنوى و منفى خود را اصلاح كند بعد انتظار استقبال مردم را داشته باشد.
٢- تبليغات بر جمعى تاثير آنى دارد و بر جمعى بعدا تاثير ميگذارد و حداقل در دوره پيرى كه دوره انكسار شهوتها است تدريجا كارگر مىافتد. غالب پيرانيكه در پيرى اصلاح ميشوند به استناد همان تبليغات شنيدگىشان در دوره جوانى است.
٣- تبليغات صد در صد شايد جز اندكى كارگر نيفتد بلكه تا حدودى مؤثر