نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٢ - (٣٤) تقسيم اوقات
چيز مذموم است ولى اسراف در عمر از همه بدتر و زيانبارتر است.
ما در زندگانى شخصى خود نيازمند يك تقسيم اوقات براى همه كارهاى لازم و مفيد خود ميباشيم حتى براى نوع غذاى هفتگى و تفريح سالم خود براى مطالعه كتابهاى گوناگون يادداشت كردن، كتاب نوشتن و همه كارهاى سياسى و اجتماعى و اقتصادى و اخلاقى و خانگى خود و نيز در زندگانى بزرگ كشورى حكومتهاى ما محتاج بپلانگزارىهاى فنى و جامعى ميباشد كه امكانات مادى و معنوى ملتها بهدر نرود، ما هم براى زمان حاضر و زمان آينده محتاج به برنامهريزى ميباشيم و مسلما باين وسيله استفاده بيشترى مىبريم. شما حتى اگر براى آزمايش هم كه شده از همين امروز تقسيم اوقات خود را ترتيب كنيد و بآن پابند شويد و پس از مدتى زمان مذكور را با زمان ما قبل آن مقايسه كنيد و آنگاه تصديق خواهيد كرد كه دستآوردهاى اين زمان با هم تفاوت زيادى دارند. ضمنا بىمناسبت نخواهد بود كه در پايان اين موضوع متوجه اين مطلب هم باشيم كه علامت رشد فكرى ما در احترام نگهداشتن بمطلق وقت است چه آن وقت بما مربوط باشد يا به ديگران، گاهى افرادى ديده ميشوند كه باعث تضييع وقت عزيز ديگران مىشوند و براى مطالب هيچ و پوچ ساعتها وقت ديگران را ضائع ميكنند، حضور خود در جلسات را دراز ميگردانند و وقت را بصحبتهاى بيهود و مربوط بديگران ضايع ميگردانند، و گاهى براى ادامه مجلس به دروغگوئى و غيبت و اذاعه اسرار ديگران مىپردازند، خسر الدنيا و الاخره.
از رسولخدا روايت شده است كه بنده روز قيامت قدم از قدم بر ندارد مگر اينكه از چهار چيز سئوال شود از اينكه عمر خود را در چه بسر رسانيده؟ و از اينكه جوانى خود را در چه گذرانيده و از اينكه مالش را از كجا بدست آورده است و از دوستى ما اهل البيت.