نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٩٧ - (٣٠) قالب گيرى فكرى
٣- شوق
دو عنصر اولى از مقوله علم است و سومى يك صفت مستقل نفسانى و بوجود آورنده قصد و اراده، بنابراين كليد اصلاح تمام نواقص فردى اصلاح طرز تفكر اوست كه همان تصديق بنفع باشد، زيرا بر تصور تنها اثر خارجى مهمى مترتب نميشود شوق و علاقه بآنچه كه ملائم طبع يا روح است امر غير اختيارى و ضرورى ميباشد پس آنچه كه مهم است تصديق به نفع است كه انسان چه چيزها را و تا كجا و بچه شرائط بنفع خود ميداند تا آنرا اراده و قصد كند اما پس از تصديق بنفع بيهوده خواهد بود كه به او گفته شود به آن شوق پيدا نكند هر چند كه ترتب قصد بر شوق باز هم اختيارى و غير اضطرارى ميباشد.
گاهى قصد به اندك منفعت تحقق ميگيرد، گاهى با شوق اكيد بچيزى بخاطر مزاحم شرعى و يا عرفى قصد تعلق نمىگيرد و اين تفاوت مربوط به تصديق و بكارگيرى فكر است، حالا شايد سرّ اين حديث شريف را فهميده باشيد كه ميگويد تفكر يك ساعت بهتر از عبادت هفتا (هزار) سال است.
شما خشتهاى گلى و غيره را ديدهايد اقسام گوناگون زيورات زنانه را ديدهايد و بسيارى از چيزهائى كه در قالب مىريزند و به او شكل خاصى ميدهند ديدهايد، سئوال سرنوشتساز اينجا است كه ما و شما براى فكر خود چگونه قالبى داشته باشيم تا شكلگيرى فكرى ما مشخص گردد؟
١- قالب كوچك باشد يا بزرگ؟
|
(هر كسى بقدر همت خود دلبرى كند- |
باشد بقدر همت تو دستگاه تو) |
|
٢- قالب كج باشد يا مستقيم؟
٣- سطحى باشد يا عميق؟
٤- انسانى باشد يا حيوانى؟
٥- دينى باشد يا غير دينى؟