نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٢ - (فصل دوم) نظام ادارى و تشكيلاتى حوزه ها
كلمه عربى بلد بود عالم متبحر، زرنگ عادل شمرده ميشود هيچ معيار معقولى وجود ندارد و اين سرگردانى در بين همه جوامع اسلامى وجود دارد.
و شيعه و سنى همه به اين درد مبتلااند، اكثر مدعيان علم (ملا صاحبان) باستثناى ريش و لباس سفيد چيزى ندارند، مردم عوام قدرت تمييز فاضل از مفضول را ندارند، ميدان مبارزه براى مريدگيرى هيچ گاه خالى از كشمكش نيست كار ملانماهاى نادان، سودجوئى شخصى به تقويت حكومتهاى ظالم، رقابت با اهل علم واقعى، تسبيب كم اعتمادى بدين دل دلهاى مؤمنين و ايجاد دشمنى و كينه و حتى خونريزى ميان مسلمانان بنام مذهب و گرم كردن بازار تكفير است و بس و لازم است كه به اين وضع رقتبار خاتمه داده شود.
توقع ميرفت كه پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران سريعا حوزهها را اصلاح كنند كه نشد بلكه در استعمال القاب (حجة الاسلام و آية اللّه) كار بحد ابتذال كشيد ولى جمعى از دلسوزان در مقام اصلاح برآمدهاند تا ديده شود كه نتيجه كار چه ميشود.
بهر حال درجات علمى دقيقا تعيين و در دادن القاب و شهادتنامهها بايد زياد تحقيق بعمل آيد كه اثرات مهمى دارد.
٣- زمان تحصيل بايد معين و مشخص شود و مانند امروز به اراده طلاب واگذار نشود.
٤- امتحانات فعلى بايد رسمى و شديد باشد و فاقدين استعداد اخراج شوند كه وجود آنان در حوزهها و مدارس ضررهاى معنوى و مادى را بار مىآورد.
٥- روح اخلاق و تقوى طلاب توسط سمينارها، مجالس وعظ و ارشاد تقويت گردد و با فسق و فاسق برخورد جدى صورت گيرد كه خود عالم فاسق تحملناپذير است.
٦- لباس اهل علم بايد مورد تجديد نظر قرار گيرد خصوصا عبا و شكل