نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٦ - (٣٣) معجزه و اراده

(٣٣) معجزه و اراده‌

درباره تأثير اراده در باب (٣٠) قالب‌گيرى فكرى بحثى كرديم و چون موضوع مذكور بسيار مهم است دوباره آنرا اينجا عنوان كرديم. شما افراد زيادى را مى‌بينيد كه به ترياك و حشيش (چرس) و هروئين و يا به نسوار و سيگار و امثال آن معتاد شده‌اند. افرادى را مى‌بينيد كه داراى تكبر يا تملق و ذلت و غيره ميباشند.

آدمهائى را مى‌بينيد كه بعملهاى زشت و خجالت‌آورى گرفتارند، مثلا دروغگويند، فحاشند و ...

كسانى را مى‌بينيد كه در انجام وظايف دينى خود پابندى ندارند حتى نماز و روزه آنان نيز مرتب نيست.

اشخاصى را ديده‌ايد كه با دهها قسم و تاكيد بعهد خود وفا نكرده‌اند.

جمعى هر دم خيال و هرهرى مشربند و هيچ اصلى را محترم نميدانند.

در موقع مباحث اين افراد براى توجيه اعتياد و عمل بد خود دلائل رنگارنگى اقامه ميكنند گاهى محيط را ملامت ميكنند گاهى احتياج خود را و زمانى منكر بدى عادت و كار خود مى‌شوند ولى در دل غالبا ناراحتند و از وضع خود رنج مى‌برند و دوست دارند از معائب مذكور نجات يابند ولى به آن گرفتارند.

اينان آيا منتظر معجزه هستند كه معجزه درباره آنان صورت نميگيرد، و اگر منتظر مصلح خارجى ميباشند كه هيچ كسى آنان را اصلاح نمى‌تواند.

همانگونه كه درد از جانب خود او بوده دواى آن نيز از سوى خودش بايد پيدا شود، دستگاه حكيمانه آفرينش آدمى را مجهز و خودكار آفريده‌