نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠٨ - (٣٣) معجزه و اراده
صداى قرآن از اطاقى بلند بود، گوش داد اين آيه مباركه را شنيد: أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ (آيا وقت آن نرسيده كه دلهاى مؤمنان بياد خدا نرم شود؟) جواب داد بلى و اللّه لقد آن وقته، بلى بخدا سوگند وقت آن رسيده است. برگشت و تصميم گرفت و خود را اصلاح كرد و در شمار اوليا درآمد.
براى بعضيها قابل باور نيست كه مسلمانان در روزهاى گرم تابستان گرسنه و تشنه (روزهدار) بمانند و كار هم بكنند ولى حتى بچههاى نوبالغ فقير مسلمان از بركت اراده خود اين كار را بسيار پيش پا افتاده ميدانند و يا در بعضى از شهرهاى اروپا تا ساعت ٩ و ده شب روزه ميگيرند و از عبادت خود لذت مىبرند.
بيدار شدن از خواب شيرين در آخرهاى شب براى تهجد و نماز شب كه واجب هم نيست بلكه مستحب است براى بسيارى از افراد قابل تحمل نيست، ولى آنانيكه اراده آنرا دارند به بسيار آسانى آنرا هر شب انجام ميدهند!
افرادى را مىبينيد كه براى يكصد روپيه دروغ ميگويند قسم ناحق ميخورند و تذلّل ميكنند ولى مردمى هم هستند كه در عين نادارى بهزاران روپيه عزت نفس خود را خدشهدار نمىكنند.
بلى برادر قرآن ميگويد عزت از آن خدا و رسول او و مؤمنان است، مؤمن بايد عزيز باشد، عزت احترام كردن به شخصيت خود و ديگران است عزت نه با تكبر سازش دارد و نه با ذلت، عزت هم در پناه اراده بدست مى آيد.
درباره اراده خداوند مىفرمايد: آن سراى آخرت را براى كسانى قرار ميدهيم كه اراده بلندى و تباهى در روى زمين را ننمايند!!! بالاخره نه مجبوريت نه محيط و نه بهانه ديگر همه چيز به اراده خود انسان مربوط ميشود،