نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٠ - ٦- آزادى دينى

دينى به آزادى دينى قائل نباشد به اين معنى كه بمردم بگويد شما مختاريد از من پيروى كنيد يا از دين ديگر، بلكه همه اديان حق و باطل پيروى خود را بعينه لازم ميداند.

شايد سى سال قبل بود كه در عراق نظرم بكتابى افتاد كه نويسنده‌اى با ادعاى مسلمانى خود نوشته بود از نظر قرآن پيروى همه اديان جائز و مبرء ذمه است او براى اثبات ادعاى خود دلائلى ذكر كرده بود كه عمده‌ترين آنها دو آيه مباركه بود:

١- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى‌ وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ (بقره ٦٢) مؤمنين و يهوديها و نصارى و ستاره‌پرستها[١] هر كسى از آنان بخدا و روز آخرت ايمان بياورد و عمل صالح داشته باشد پاداش‌شان نزد پروردگارشان است ترس و غمى ندارند.

٢- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى‌ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌ (مائده ٦٩)

او ادعا داشت معناى دو آيه اينست كه معيار در نجات روز قيامت ايمان بخدا و قيامت و بجا آوردن كارهاى شايسته است و مسأله نبوت خصوصيتى ندارد بهر دينى كه مؤمن باشد مبرء ذمه است.

اين ادعاى او يقينا باطل است قرآن مجيد مكرر در مكرر بر پيروى از دستورات خود و بطلان روشهاى ديگر تاكيد نموده است و مسأله بسيار واضح و روشن است بنابراين بايد مراد از عمل صالح در اين دو آيه تعليمات اسلام را بدانيم تا معناى دو آيه فوق با ساير آيات قرآن هماهنگ شود و اگر هيچ‌

[١] بعضى صابى‌ها را به كسانى تفسير كرده‌اند كه قبل از اسلام از آئين مشركين و بت‌پرستها برگشته بودند و گويا متوجه وحدانيت شده بودند.