نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٩ - سخنى درباره دعا و آداب آن

ادعيه مورد استفاده دانشمندان محترم واقع شده از نظر سند ضعيف و بى ارزش است و اينكار سه عيب دارد.

١- نسبت دادن چيزيكه بطور قطعى يا بسند معتبر ثابت نشده باشد به حضرت پيامبر (ص) و امامان افتراء و حرامست وقتى بگوئيم اين دعا و يا اين دستور را امام (ع) فرموده حتما بايد سند روايت معتبر باشد و گرنه جايز نيست كه عمل را به امام نسبت دهيم و اين موضوع براى اهل منبر نيز درخور توجه است.

٢- از دعاها و آداب مجهول و ضعيف براى عوام و حتى جمعى از خواص، گاهى فرهنگ و ثقافت غير اسلامى پديد مى‌آيد كه بعنوان جزء اسلام نسلهاى آينده آنرا به ميراث مى‌برند كه عواقب بسيار بدى دارد و اين عيب در علم اخلاق بسيار مشهود است كه اخلاق اسلامى با تصوف مخلوط شده است.

٣- براى جمعى از اهل علم انگيزه عمل نسبت به مجهولات پيدا نميشود زيرا احتمال مى‌رود از جمله مجهولات باشد ولى اگر سند دعا يا عمل مستحب ديگرى معتبر باشد مكلّف را بهتر وادار به عمل ميكند.