نظريات اخلاقي، علمى، ديني، سياسي و اجتماعى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤١ - (١٨) رسانه هاى همگانى
زبان و قلم آزاد ميداشتند يقينا سرنوشت آنان امروز بمراتب بهتر از وضع موجود بود، باز هم بايد بيدا شويم و از همين حالا راه آزادى را كه راه تكامل است هموار كنيم تا نسلهاى آينده ما دچار بدبختى امروز ما نگردند.
حكومتها براى سلب آزادى ملتها راههاى مختلفى را در پيش ميگيرند و وسوسههاى شيطانى زيادى را بنام دين، مصالح عالى كشور، اتهامات گوناگو القاء مىكنند. و مردم بايد بسيار بيدار و مصمّم و خستگىناپذير باشند كه سرنوشت عمده اوضاع از همين مورد تعيين ميشود، ملتى كه نشرات مردمى آزاد ندارند گنگ و زبانبريدهاند و حكومت آن ملت نيز كر و شكّى وجود ندارد كه گنگها و كرها جز تاريكى مطلق آينده ديگرى ندارند.
نگارنده شاعر نيست ولى گهگاهى شعرى سروده كه وزن آنها را بايد به چكش اصلاح و برابر كرد، در دوره رياست داود خان جبار باز هم شعر چكشى سروده كه فعلا يادم نيست و در تأليف اين كتاب بنا ندارم بكتب ديگر حتى به نوشتههاى خود هم مراجعه كنم تنها سه بيت آن بذهنم باقى مانده كه براى شما بطور خصوصى نقل ميكنم و قول بدهيد كه بديگران نگوئيد چون شعر من خارج از قوانين علم عروض است.
|
آه آزادى ندانم چيستى |
يا كه چون سيمرغ ذاتا نيستى |
|
|
شرق اصلا از وجودت غافل است |
غرب در عمق مرادت جاهل است |
|
|
آه آزادى كجائى گوش كن |
اين رئيس را زود زير و روش كن |
|
ولى چون آزادى در افغانستان و حتى در آسيا وجود نداشت صداى مرا نشنيد و متأسفانه استبداد كمونيستى آنرا شنيد و چند روز بعد سر و كله نحس او در افغانستان پيدا شد و رئيس را در كابل زير و رو كرد ولى مردم همه به كفن كش اول راضى شدند چه شعر ناميمون!
راستى ماها آزادى نديديم آنچه كه ديدهايم خدا بكسى نشان ندهد (مسمان نشنود كافر نبيند!) فقط در اين دو سال اخير در پاكستان تا حدى