در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٦ - ويژگى هاى قرآن

اين مطلب را مرحوم علامه طباطبايى در الميزان مطرح كردند و به تفصيل جواب دادهاند.

خلاصه نظر ايشان اين است كه قرآن با شرايط خاص، كتاب هدايت است. اينكه قرآن كتاب هدايت است به اين معنا نيست كه هر كس قرآن را باز كرد و خواند حتماً هدايت شود. شمر و عمر سعد نيز قرآن ميخواندند ولى هدايت نشدند. هدايتگرى قرآن به اين معنا است كه اگر كسى بخواهد هدايت شود و راه درست را پيدا كند، قرآن او را راهنمايى ميكند. اول خود فرد بايد طالب هدايت باشد و سپس به قرآن مراجعه كند و از آن راهنمايى بگيرد. در طول تاريخ اسلام بهخوبى آشكار است كه پيروان واقعى قرآن و كسانى كه در سايه قرآن زندگى كردهاند به هدايت رسيدهاند. ما نيز در طول عمرمان ديدهايم كه آدم‌هاى مذهبى و آن‌هايى كه تابع قرآن بودهاند عاقبت بخير شدند؛ اما آدم‌هاى بيقيد، مشكلات زيادى در زندگيشان داشته و دارند.

بنابراين، معناى هدايت قرآن اين نيست كه اگر كسى هميشه يك قرآن همراهش باشد هدايت ميشود. خير، هر چيزى حساب و كتاب دارد. همچنين معناى هدايت قرآن اين نيست كه هر كس قرآن زياد بخواند و يا حتى تفسير قرآن بخواند يا بنويسد او هدايت ميشود. مهم آن است كه انسان طالب هدايت و حق و حقيقت باشد.