ابوالحسن عمرى، از اعلام قرن پنجم هجرى نيز در كتاب خود، مى‌نويسد: «عباس، صاحب چند پسر و دختر شده است كه مؤيد قول يمانى است. اما به علت فقر منابع، هيچ اطلاعى از وضعيت و نام دختران او نمى‌باشد».[١١٣٨]

علماى انساب، تداوم نسل عباس بن موسى (ع) را تنها از فرزند او، قاسم مى‌دانند. او به علت سكونت در يمن، به قاسم يمانى شهرت داشت.[١١٣٩] مادرش، ام‌ولد به نام «علم» بود[١١٤٠] و از او، چهار فرزند پسر و يك دختر، به اين نام‌ها باقى ماند:

احمد ابوالعبّاس (صاحب السلعه يا صاحب اللغه كه در كوفه مى‌زيست)، حسن ابوعبدالله (صاحب اللغه)، محمد الاكبر ابوعبدالله، موسى و اسماء المسّنه كه بالغ بر ١٢٠ سال عمر كرد و به اسماء السنه، مشهور شد.[١١٤١]

از اولاد قاسم بن عباس بن موسى (ع)، محمد الضعيف بن جعفر بن احمد بن القاسم ابن عباس است كه به قول ابن طقطقى، به شهادت رسيده است.[١١٤٢] يكى ديگر از اولاد وى نيز بنام حسين بن حمزة بن احمد بن الحسين بن القاسم، وارد شهر مرند شد.[١١٤٣]

ابن‌عنبه و ديگران، قبر قاسم بن عباس را در «شوشى»، يكى از قراى كوفه مى‌دانند كه به فضل، مشهور و معروف است.[١١٤٤] اما ياقوت حموى و صاحب مراصد الاطلاع، تحت مادّه «شوشه»، قبر مذكور را براى قاسم بن موسى بن جعفر (ع) مى‌دانند[١١٤٥] و به‌طور يقين، قاسم بن موسى (ع) در حله است و ميان وى و فرزند عباس بن موسى (ع)، خلط و اشتباه‌

[١١٣٨] . المجدى، نجم‌الدين ابى الحسن العلوى العمرى، ص ١٠٧.

[١١٣٩] . تهذيب الانساب، ص ١٦٨؛ الشجرة المباركه، ص ٨٨؛ الفخرى، ص ١٥.

[١١٤٠] . سرّسلسله العلويّه، ص ٤٢.

[١١٤١] . عمدةالطالب، صص ٢٥٩ و ٢٦٠؛ الأصيلى، ص ١٧٩؛ تهذيب الانساب، ص ١٦٨؛ الفخرى، ص ١٥؛ الشجرة المباركه، ص ٨٨.

[١١٤٢] . الاصيلى، ص ١٨؛ التذكره فى انساب المطهره، جمال الدين ابوالفضل عبيدلى، ص ١٣٣.

[١١٤٣] . المجدى، نجم الدين ابى الحسن العلوى العمرى، ص ١٠٧.

[١١٤٤] . مشاهدالعترى الطاهره، ج ٥، ص ١٢٠؛ اختران تابناك، شيخ ذبيح الله محلاتى، ج ١، ص ٥٧١؛ تحفة الازهار، ابن شدقم حسينى مدنى، ج ٣، ص ٣٢٢؛ الاصيلى، ص ١٨٠؛ عمدة الطالب، ص ٢٦٠.

[١١٤٥] . معجم البلدان ج ٣، ص ٣٧٢؛ مراصدالاطلاع، صج ٢، ص ٨١٩.