زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٥٦ - ٢٠٧ مقبره ابن ادريس حلّى

نام وى را جزو درگذشتگان سال ٥٩٧ ه. ق، ذكر كرده است.[١٠١]

سيد جلال‌الدين احمد بن يحيى: او فقيهى زاهد و از نقباى سادات در عراق، در دوره ايلخانان مغول، بوده است. لقبش جلال‌الدين و كنيه‌اش ابوالقاسم بوده و نسب كامل وى تا امام زين‌العابدين (ع)، چنين است: احمد بن فخرالدين يحيى بن هبةالله بن على بن احمد بن محمد بن على بن ابوالفضائل محمد بن ابوالبركات بن ابوتغلب على بن حسن الاصم بن حسن الفارس بن يحيى بن حسين بن احمد المحدث بن عمر بن يحيى بن حسين ذى‌الدمعة بن زيد بن امام زين‌العابدين (ع).[١٠٢]

پدر وى، فخرالدين يحيى بن هبة الله، به گفته ابن عنبه، فقيهى عامل، سيدى فاضل و جليل‌القدر بود.[١٠٣] ابن طقطقى، از وى با عنوان «فقيه فخرالدين» ياد كرده و در ستايش وى گفته است كه «يملأ العين قرّة والقلب مسرّة».[١٠٤] او افزون‌بر جلال‌الدين ابوالقاسم احمد، دو فرزند ديگر، به نام‌هاى تاج‌الدين ابوالغنائم محمد و زين‌الدين ابوطاهر هبةالله داشت‌[١٠٥] و اين سه برادر، از نقباى سادات بودند.

زين‌الدين هبةالله، سيدى كريم‌النفس، جليل‌القدر، بلندهمت و بااخلاق بود. او در سال ٦٦٧ ه. ق، به دنيا آمد و مادرش، بانويى سيده، از نسل زيد بن امام سجاد (ع) بود. او منصب صدارت و نقابت دو شهر حله و كوفه و نيز نقابت دو آستان مقدس امام على (ع) و امام حسين (ع) را عهده‌دار گرديد. ابن‌طقطقى، او را چنين مى‌ستايد: «وهو اليوم ليس في الطالبيين غيره، قد فاق أضرابه كرماً ونبلًا ورفعةً وصلاتاً وبرّاً وشرفاً».[١٠٦]

به گفته ابن‌عنبه، بنى‌محاسن زين‌الدين هبة الله را به انتقام كشته شدن «صفى‌الدين‌

[١٠١] . تاريخ الإسلام، ج ٤٢، ص ٣١٤.

[١٠٢] . المشجر الوافى، ج ٣، ص ١٣٧.

[١٠٣] . عمدة الطالب، ص ٣٤٣.

[١٠٤] . الاصيلى، ص ٢٥٣.

[١٠٥] . ر. ك: الاصيلى، ص ٢٥٣؛ عمدة الطالب، ص ٣٤٣.

[١٠٦] . الاصيلى، ص ٢٥٣.