زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٣٥ - ١٨٨ زيارتگاه عبدالله بن مبارك
حجش را كه پانصد دينار مىشد، به زن فقير بخشيد و اين كار را بالاتر از حج دانست. هنگامى كه وى پس از موسم حج به استقبال حاجيان مىرفت، همه آنها اظهار مىكردند كه ابنمبارك را در حج ديدهاند و پس از تعجب از اين مسئله، در خواب به او گفته شد كه خداوند به پاداش نيكى وى به ذريه پيامبر اكرم (ص)، فرشتهاى را به شمايل ابن مبارك آفريده كه تا روز قيامت، براى وى حج بجا آورد.[٤٥] او به هنگام مطالعه كتب مواعظ و رقايق، آنچنان از خود بىخود مىشد كه همه را از خود مىراند.[٤٦]
ابنشهر آشوب از ملاقات ابن مبارك با امام زين العابدين (ع) در سفر حج، داستانى آورده است كه وقتى از زاد و راحله امام (ع) كه در سن حدود هشت سالگى، بدون مركب و توشه به حج مىرفت، پرسيد، آن حضرت جواب دادند كه زادم، تقوا و مركبم، پاهايم و قصدم، مولايم مىباشد و براى وى شعرى را در فضيلت اهلبيت خواند.[٤٧] ولى با توجه به اينكه ابن مبارك بيش از بيست سال پس از وفات امام سجاد (ع)، به دنيا آمده است، اين داستان اگر صحت داشته باشد، درباره ابن مبارك ديگر يا امام ديگرى، اتفاق افتاده است.[٤٨]
عبدالله بن مبارك در ميدان جنگ، مبارزى دلاور بود و بسيار به «طرطوس» كه نقطه مرزى و درگيرى ميان مسلمانان و روم بود، مىرفت[٤٩] و گفتهاند بيش از بيست سال، به مرابطه پرداخت.[٥٠]
او در رمضان سال ١٨١ ه. ق، در سن ٦٣ سالگى، در حالىكه از جهاد با كفار بازمىگشت، در شهر هيت از دنيا رفت و همانجا دفن شد.[٥١]
[٤٥] . عوالى اللئالى العزيزية فى الأحاديث الدينية، ج ٤، ص ١٤٠.
[٤٦] . تاريخ مدينة دمشق، ج ٣٢، ص ~٤٤٨
[٤٧] . مناقب آل أبى طالب( ع)، ابن شهرآشوب، ج ٤، ص ١٥٦.
[٤٨] . معجم رجال الحديث، ج ١١، ص ٣١١.
[٤٩] . تاريخ الإسلام، ج ١٢، ص ٢٣٢؛ تاريخ مدينة دمشق، ج ٣٢، صص ٤٥٥ و ٤٤٨.
[٥٠] . تاريخ مدينة دمشق، ج ٣٢، ص ٤٣٨.
[٥١] . همان، ص ٤٠٣.