زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٨٣ - ٢٢٦ مزار امامزاده عبدالله بن موسى (ع)

محبت و احترام عبدالله بن موسى (ع) به امام جواد (ع)، حكايت از معرفت او به امام (ع) زمان خود دارد.[٢٢٩] هنگامى كه امام رضا (ع) وفات يافت، تعدادى از شيعيان، به مدينه آمدند تا فرزند و جانشين او، امام جواد (ع) را زيارت كنند. آن‌گاه عموى آن امام (عبدالله بن موسى (ع)) كه پيرمردى كهن‌سال و خردمندى بود، در حالى‌كه لباس خشنى به تن داشت و ميان پيشانى‌اش بر اثر سجده‌هاى زياد و طولانى، پينه بسته بود، بر آنان وارد شد. سپس امام جواد (ع) كه كودكى نُه ساله بود، به مجلس وارد شد و عبدالله هم به احترام امام (ع) از جاى برخاست. او را در آغوش كشيد و ميان پيشانى او را بوسيد. مجلس نيز پيرامون گفت‌وگوى شيعيان با امام جواد (ع)، ادامه يافت.[٢٣٠]

مرحوم مامقانى پس از ذكر اين روايت، قائل به عدالت عبدالله شده است.[٢٣١] سيد جعفر اعرجى از او به سيدى جليل‌القدر و مقدم بر ساير سادات، ياد مى‌كند.[٢٣٢] ابن‌طباطبا، او را ساكن نصبين كوفه مى‌داند.[٢٣٣] از اين‌رو، قبرى به او، در عراق، در منطقه «خرّم غماس»، مشهور است.[٢٣٤] سن او را هنگامى كه در مدينه بود، نود سال نوشته‌اند.[٢٣٥]

ضامن بن شدقم، وى را مكنا به «ابوجعفر»[٢٣٦] مى‌داند. به نقل بيشتر علماى انساب، عبدالله داراى سه دختر و پنج پسر، به اسامى زينب، فاطمه، رقيه، احمد، محمد، حسين، حسن و موسى بوده است.[٢٣٧] «ابوطالب مروزى»، تعداد پسران وى را شش تن مى‌داند. اما

[٢٢٩] . بحارالانوار، ج ٥٠، صص ٨٥ و ٧٩؛ قاموس الرجال، ج ٦، ص ٦٢٩؛ مناقب آل ابى‌طالب، ج ٤، ص ٣٨٣.

[٢٣٠] . عيون المعجزات، ص ١٢٠؛ بحارالانوار، ج ٥٠، صص ٩١ و ١٠٠؛ الاختصاص، ص ١٠٢.

[٢٣١] . تنقيح المقال، ج ٢، ص ٣١٩.

[٢٣٢] . مناهل الضرب فى انساب العرب، ص ٤٩٧.

[٢٣٣] . منتقلة الطالبيّه، ص ٣٢٩.

[٢٣٤] . مراقد المعارف، ج ٢، صص ٤٦ و ٤٧.

[٢٣٥] . الاختصاص، ص ٩٩.

[٢٣٦] . تحفة الازهار وزلال الانهار، ج ٣، ص ٢٢٣.

[٢٣٧] . المجدى فى انساب الطالبيّين، صص ١١٦ و ١١٧؛ النفحة العنبريّه فى انساب خير البريّه، صص ٩٤ و ٩٥؛ روضة الألباب، ص ١٠٧.