زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٣٥٥ - ٣٧٥ مزار سيد محمد نفس زكيه

اما يحيى بن ابى الحسن على غراب، صاحب يك فرزند، به نام على، ملقب به اللميس بود كه در نجف سكونت داشت و به آل لميس، شهرت دارند.[١٢٨٦]

همين نسب‌نامه را ديگر علماى انساب ذكر نموده‌اند.[١٢٨٧] اما به تاريخ وفات سيد على غراب، اشاره‌اى نداشته‌اند. از آنجايى كه سال وفات سيد ابوالحسن على جمانى شاعر، ٢٧٠ ه. ق، ذكر شده است‌[١٢٨٨] و علماى انساب، هر سه نسل را صد سال، محاسبه مى‌كنند و بين على جمانى و على غرابى، شش نسل فاصله است، مى‌توان وفات سيد على غرابى را در ثلث آخر قرن پنجم هجرى، گمان زد.

٣٧٥. مزار سيد محمد نفس زكيه‌

با وجود آنكه منصور دوانيقى، محمد را در سال ١٤٠ ه. ق، در مدينه به قتل رساند، مرقدى در نزديكى دجله، در شهر العماره، به وى منسوب است كه مورد احترام اهالى آنجاست.[١٢٨٩]

محمد، معروف به نفس زكيه و برادرش ابراهيم، معروف به قتيل باخمرى، در سال ١٤٥ ق عليه منصور عباسى قيام كردند. محمد، برادرش ابراهيم را به بصره فرستاد و قرار بر اين شد كه، همزمان در مدينه و بصره، قيام را آغاز كنند.[١٢٩٠]

اما محمد، در اواخر جمادى‌الثانى يا اوايل رجب سال ١٤٥ ه. ق، بدون هماهنگى با برادرش، ابراهيم، در مدينه قيام كرد و با همه مقاومت و سرسختى كه وى و يارانش از خود نشان دادند، سرانجام كشته شد و سر او را نزد منصور فرستادند.[١٢٩١]

ابراهيم هم گرچه آمادگى چندانى براى قيام نداشت، اما پس از دريافت نامه محمد

[١٢٨٦] . عمدة الطالب فى انساب آل ابى‌طالب، ص ٣٦٨.

[١٢٨٧] . الاساس لانساب الناس، ص ٢٧١؛ التذكره فى انساب المطهره، ص ٢١٠.

[١٢٨٨] . المجدى، ص ٣٨٦.

[١٢٨٩] . دليل العتبات و المراقد فى العراق، ص ١٨٨.

[١٢٩٠] . تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٤٢٢؛ الكامل، ج ٣، ص ٥٦٤؛ البداية والنهاية، ابن‌كثير، ج ١٠، ص ٣٤١.

[١٢٩١] . تاريخ يعقوبى، ج ٢، صص ٣٦٥- ٣٦٨؛ تاريخ طبرى، ج ٣، صص ٤٢٥- ٤٣٨؛ مروج الذهب، ج ٢، ص ٢٩٨؛ مقاتل الطالبيين، صص ٢٧٣- ٢٨١؛ الكامل، ج ٣، صص ٥٦٣- ٥٧٨.