زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٢٣١ - ٣٠٧ مزار ابراهيم ادهم

به خدمت امام محمد باقر (ع) رسيده و از ايشان فيض برده و اجازه ارشاد گرفته است.[٨٥٥] ابن‌عساكر نيز نام وى را در شمار راويان حديث از امام باقر (ع) ذكر كرده است.[٨٥٦]

همچنين ابن‌شهرآشوب و ابن‌فهد حلى، داستانى نقل كرده‌اند كه براساس آن، ابراهيم ادهم، جزو مشايعت كنندگان امام جعفر صادق (ع) در كوفه، بوده است.[٨٥٧] ابن شهرآشوب، به نقل از شيخ طوسى، ابراهيم ادهم را يكى از خادمان امام ششم (ع) معرفى كرده است.[٨٥٨] همچنين تشابه بعضى از سخنان نقل شده از او با بعضى از اقوال امام صادق (ع)[٨٥٩] و نيز انتساب وى، به قبيله بنى‌عجل كه به تشيع شهرت داشته‌اند،[٨٦٠] مى‌تواند بيانگر نوعى ارتباط و ارادت او به اهل‌بيت (عليهم السلام) باشد.[٨٦١]

در تاريخ و چگونگى وفات ابراهيم ادهم، ميان مورخان و اصحاب تراجم، اختلاف‌نظر وجود دارد. سال وفات او را به اختلاف، ١٦١ يا ١٦٢ ه. ق، گفته‌اند.[٨٦٢] عطار نيشابورى درباره چگونگى وفات وى، مى‌نويسد:

نقل است كه چون عمرش به آخر رسيد، ناپيدا شد؛ چنان‌كه به يقين، خاك او پيدا نيست. بعضى گويند: در بغداد است و بعضى گويند در شام است و بعضى گويند آنجاست كه شهرستان لوط پيغمبر (ع)، به زمين فرو رفته است و او به آنجا گريخته است از خلق و هم آنجا، وفات كرده است.[٨٦٣]

[٨٥٥] . طرائق الحقائق، ج ٢، ص ١٠٩؛ مجالس المؤمنين، ج ٢، ص ٢٤.

[٨٥٦] . تاريخ مدينة دمشق، ج ٦، ص ٢٧٧.

[٨٥٧] . عدة الداعى، صص ٩٦ و ٩٧؛ مناقب آل ابى‌طالب، ج ٤، صص ٢٦٢ و ٢٦٣.

[٨٥٨] . مناقب آل ابى‌طالب، ج ٤، ص ٢٧٠.

[٨٥٩] . تذكرة الاولياء، ص ١٢١؛ الصلة بين التصوف والتشيع، ج ١، ص ٢٠٥.

[٨٦٠] . الصلة بين التصوف والتشيع، ج ١، ص ٣٤٣.

[٨٦١] . دايرة المعارف بزرگ اسلامى، ج ١، ص ٤٠٥.

[٨٦٢] . تاريخ مدينة دمشق، ج ٦، ص ٣٤٩.

[٨٦٣] . تذكرة الاولياء، ص ١٢٧.