امام حسين (ع) در نامه‌اى به معاويه، او را به سبب قتل عمرو بن حمق كه عبد صالح خدا بود و عبادت، بدنش را نحيف و رويش را زرد كرده بود، به شدت توبيخ فرمود.[١٣٢١] براساس روايتى از امام موسى كاظم (ع)، عمرو از حواريان اميرمؤمنان (ع) است كه در روز قيامت، به نام خود، فراخوانده مى‌شود.[١٣٢٢]

به گزارش ابن‌اثير، مقبره عمرو بن حمق را «ابوعبدالله سعيد بن حمدان»، از امراى خاندان بنى‌حمدان و پسرعموى ناصرالدوله و سيف‌الدوله حمدانى، در شعبان سال ٣٣٦ ه. ق، بنا كرد و به علت ساخت آن، ميان شيعه و سنى، فتنه و درگيرى رخ داد.[١٣٢٣]

متأسفانه امروزه گنبد و مقبره عمرو بن حمق از بين رفته است و قبر وى در فضاى باز، در محوطه قبرستان «نقيب»، قرار دارد.[١٣٢٤] در فاصله قرون پنجم تا هفتم هجرى، بسيارى از نقباى سادات موصل، در قبرستان مجاور اين زيارتگاه، دفن شده‌اند كه به همين علت نيز به آنجا، قبرستان «نقيب» گويند.

٣٨١. مرقد خثعمى يا شيخ عامر يا ابوالحواوين‌

اين زيارتگاه، نزديك منطقه معروف به «ميدان»، در شهر موصل، در دامنه تپه‌اى كه زيارتگاه امام باهر، بالاى آن قرار دارد، واقع شده است و نزد اهالى، به مزار شيخ عامر يا خثعمى شناخته مى‌شود. آنها مدفون در اين زيارتگاه را يكى از ياران پيامبر (ص) مى‌دانند و آن را «ابوالحواوين» مى‌نامند. با توجه به تسميه آن به «خثعمى»، سعيد ديوه‌جى احتمال داده است كه اين زيارتگاه مدفن، كريم بن عفيف خثعمى، از ياران امام على (ع) باشد كه در موصل، از دنيا رفته است.[١٣٢٥]

[١٣٢١] . اختيار معرفة الرجال، ص ٤٩.

[١٣٢٢] . روضة الواعظين وبصيرة المتعظين، ج ٢، ص ٢٨٢.

[١٣٢٣] . اسد الغابة، ج ٤، ص ٢٠٧.« وقبره مشهور بظاهر الموصل يزار وعليه مشهد كبير ابتدأ بعمارته ابوعبدالله سعيد بن حمدان وهو ابن‌عم سيف‌الدولة وناصر الدولة ابني حمدان، في شعبان من سنة ست وثلاثين وثلثمائة وجرى بين السنة والشيعة فتنة بسبب عمارته».

[١٣٢٤] . دليل العتبات والمراقد فى العراق، ص ١٩٥.

[١٣٢٥] . الموصل فى العهد الاتابكى، صص ١٥٨ و ١٥٩.