ندارد؛ زيرا طبق قول مشهور، او در حرم كاظمين، دفن شده و آرامگاهى نيز، به او در خانقين، منسوب است. توليت اين آرامگاه، به دست سادات «البو مصاريين»، از نسل امام موسى كاظم (ع) است و بزرگ آنان، سيد نعمت سيد كاظم سيد خليف موسوى، مى‌باشد.[١١٢٣]

نگاهى به زندگانى عباس بن موسى (ع)

عباس، فرزند امام موسى كاظم (ع) است كه مادرش ام‌ولد بود.[١١٢٤] شيخ طوسى در رجالش، او را از اصحاب پدر بزرگوارش، امام موسى كاظم (ع) برشمرده و قائل به وثاقتش شده است.[١١٢٥] اما «مامقانى» مى‌نويسد: «اين مطلب را در دو نسخه معتمد در رجال شيخ كه ديدم، نيافتم».[١١٢٦]

عباس، از راويان حديث است كه از پدر گرانقدرش، روايت لباس نمازگزار را نقل مى‌كند و در كتب روايى، به آن اشاره شده است.[١١٢٧] با اين وصف، علماى رجال به علت اين روايت، او را ذم و قدح نموده‌اند: شيخ كلينى و صدوق، نقل مى‌كنند

وى، به علت بدهكارى و مسائل مالى، در ماجراى گشايش وصيتنامه پدرش، از برادرش حضرت امام رضا (ع) نزد قاضى مدينه، شكايت نمود و دچار لغزش و تعرّض به امام (ع) شد كه نمايانگر كمى معرفت وى به امام رضا (ع) است. با وجود اين، حضرت رضا (ع) برادرش را نصيحت كرد و ابراز علاقه و احسان نمود.[١١٢٨]

[١١٢٣] . دليل العتبات و المراقد فى العراق، ص ١٧٥؛ معجم المراقد و المزارات فى العراق، صص ٢٨٤ و ٢٨٥.

[١١٢٤] . بحارالانوار، علامه مجلسى، ج ٤٨، صص ٣٠٣- ٢٨٣؛ ارشاد، شيخ مفيد، ج ٢، ص ٢٤٤؛ المجدى، ابن صوفى، ص ١٠٧؛ تذكرة الخواص، ابن صوفى، ص ٣٥١.

[١١٢٥] . محمدبن حسن طوسى، رجال الشيخ الطوسى، ص ٣٥٣.

[١١٢٦] . تنقيح المقال، عبدالله مامقانى، ج ٢، ص ١٣٠؛ قاموس الرجال، محمدتقى شوشترى، ج ٦، ص ٤٢؛ مجمع الرجال، مولى عنابة الله على قمپانى اصفهانى، ج ٢، ص ٣٣ و ج ٣، ص ٢٥٣.

[١١٢٧] . وسائل الشيعه، شيخ محمد بن الحسن حرّ عاملى، ج ٣، ص ٢٦٧؛ مستدرك الوسائل، محدث نورى، ج ١، ص ١٤٧؛ المحاسن، خالد برقى، ج ٢، ص ٤٢.

[١١٢٨] . اصول كافى، كلينى، ج ١، صص ٣١٧ و ٣١٩؛ عيون الاخبار الرضا، شيخ صدوق، ج ١، ص ٣٢؛ قاموس الرجال، محمدتقى شوشترى، ج ٦، صص ٤٠ و ٤١؛ علامه مجلسى، بحارالانوار، ج ٤٨، ص ٢٧٨ و ج ٤٩، ص ٢٢٤؛ سفينه‌البحار، ج ٢، ص ١٥٦؛ الجامع الرواة و اصحاب الامام الرضا، محمدمهدى نجفى، ج ١، صص ٣٥٨ و ٣٦٣.