زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٣٨٣ - ٣٩٦ مزار سيد يحيى بن قاسم حسنى

محمد حنفيه، ذكر مى‌كند و تداوم نسل محمد را تنها از يك فرزند او، به نام جعفر اصغر مى‌داند.[١٣٧٢] بنابراين على اصغر، فرزند محمد حنفيه است. اما هيچ‌يك از علماى انساب، به تاريخ و محل وفات او، اشاره‌اى نداشته‌اند.

روى مرقد، صندوق چوبى گهواره شكلى، وجود دارد كه دور آن، با پارچه سبز رنگى، پوشيده شده است. بالا سرِ مرقد، يك محراب كوچك، به ارتفاع ٦٥/ ١ سانتى‌متر، تعبيه شده است.[١٣٧٣]

براساس يك باور عاميانه، قبر بدرالدين لؤلؤ، امير شيعه مذهب موصل، در نيمه قرن هفتم هجرى، در اين زيارتگاه قرار دارد. گويا علت شكل‌گيرى اين باور، وجود يك قبر سنگى قديمى، در آن است كه بر آن، نوشته شده است: «عمر هذا القبر الملك السعيد بدرالدين لؤلؤ»؛ «اين قبر را پادشاه سعيد بدرالدين لؤلؤ بنا كرد». در حالى‌كه به گفته سعيد ديوه‌جى، وى ابتدا در قلعه موصل، به خاك سپرده شد. سپس جنازه‌اش را به مدرسه‌اى كه كنار رود دجله ساخته بود و امروزه به نام زيارتگاه يحيى بن قاسم، شناخته مى‌شود، منتقل كردند.[١٣٧٤]

٣٩٦. مزار سيد يحيى بن قاسم حسنى‌

اين مرقد باشكوه، در شمال شهر موصل، نزديك ساحل نهر دجله و شمال بقاياى قصر ملك بدرالدين لؤلؤ اتابكى، معروف به قصر قره‌سراى، در محله شفا واقع شده و چشم‌انداز آن، بسيار زيباست.

...

به اعتقاد بسيارى، بدرالدين لؤلؤ، در سال ٦١٥ ه. ق، مدرسه‌اى به نام بدريه در اين مكان ساخته بود و در سال ٦٣٧ ه. ق، مشهد و مزارى براى يحيى بن قاسم، بنا نمود كه پس از وفاتش در سال ٦٥٧ ه. ق، خود در آنجا دفن شد.

[١٣٧٢] . الشجرة المباركه، ص ١٩٥.

[١٣٧٣] . دليل العتبات والمراقد فى العراق، ص ١٩٨.

[١٣٧٤] منية الادباء فى تاريخ الموصل الحدباء، صص ١٠٣ و ١٠٤.