زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق) - فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی - الصفحة ٨٢ - ٢٢٦ مزار امامزاده عبدالله بن موسى (ع)

سلطانيه، زنجان، شهر رى، نيشابور، رشت، آمل، بابلسر، كجور، نور، قائم‌شهر، لاريجان، رودبار و دستجرد اشاره كرد. اين زيارتگاه‌ها را بايد عمدتاً قبور نوادگان امام موسى كاظم (ع) يا حتى ساير ائمه (عليهم السلام) دانست؛ چراكه به باور بسيارى از مورخان و علماى انساب، ابراهيم بن موسى (ع)، به ايران نيامده است و بنابراين زيارتگاه‌هاى منسوب به وى در ايران، نمى‌تواند مدفن او باشد.

٢٢٦. مزار امامزاده عبدالله بن موسى (ع)

عبدالله بن موسى (ع)، سيد جليل‌القدر، عظيم‌الشأن و بزرگوار بود. وى، از مادرى ام‌ولد (كنيز)، به دنيا آمد.[٢١٩] شيخ طوسى (رحمه الله)، او را از اصحاب امام رضا (ع) برمى‌شمرد.[٢٢٠] همچنين «نمازى شاهرودى» اضافه مى‌كند كه وى، از اصحاب پدرش، امام موسى كاظم (ع) و برادرش، امام رضا (ع) بوده است.[٢٢١] مامقانى از او، به «امامى ممدوح» تعبير مى‌كند.[٢٢٢]

به هرحال، وى از محدثان بزرگ و نزد همگان از مقام و منزلت بلندى برخوردار بود و در مدينه، فتوا مى‌داد.[٢٢٣] كتاب ابى‌داوود، در خلق قرآن را روايت كرده‌[٢٢٤] و «حسن بن دينار»،[٢٢٥] «على بن سائح»[٢٢٦] و «على المحمودى»،[٢٢٧] از وى روايت نقل مى‌كنند.

«ابراهيم بن هاشم» نيز او را توثيق كرده است.[٢٢٨]

[٢١٩] . الاصيلى فى انساب الطالبيّين، ص ١٩٥؛ عمدة الطالب، ص ٢٥٢؛ بحار الانوار، ج ٤٨، صص ٢٨٥ و ٢٨٨.

[٢٢٠] . رجال الطوسى، ص ٢٢٤.

[٢٢١] . مستدركات علم رجال الحديث، ج ٥، ص ١١٨.

[٢٢٢] . تنقيح المقال، ج ٢، ص ٣١٩.

[٢٢٣] . مناقب آل ابى‌طالب، ج ٢، ص ٣٨٣؛ الاختصاص، ص ١٠٢؛ عيون المعجزات، ص ١٠٩.

[٢٢٤] تاريخ بغداد، ج ٤، ص ١٥١.

[٢٢٥] . بحار الانوار، ج ٣٩، صص ١٣٨ و ١٣٩؛ كشف اليقين فى امرة اميرالمؤمنين، صص ١٣٣ و ١٣٥.

[٢٢٦] . الكافى، ج ٢، ص ٤٢٩؛ بحار الانوار، ج ٥، ص ٣٢٤.

[٢٢٧] . بحار الانوار، ج ٤، ص ١٢٤.

[٢٢٨] . تنقيح المقال، ج ٢، ص ٣١٩.