١. محمد بن قاسم بن على الاصغر بن عمر الاشرف كه در سال ٢١٩ ه. ق، در ايام معتصم، در طالقان قيام كرد و سپس عبدالله بن طاهر او را گرفت و در بغداد، زندانى كرد و سرانجام نيز در بغداد، وفات يافت.[١١١٦]

٢. ابومحمدحسن بن على بن حسن بن على بن عمر الاشرف، مشهور به اطروش، مُجدد دولت علويان طبرستان و متوفاى سال ٣٠٤ ه. ق، كه از علماى مشهور اهل‌بيت (عليهم السلام) بوده است.[١١١٧]

٣٣٢. مزار سيد احمد ابوالرايات‌

اين زيارتگاه، در ناحيه فجر شهر «غراف» و ميان قبايل بنى‌ركاب، واقع شده و بسيار مورد توجه اهالى است. ساختمان آرامگاه، قديمى است و داراى ايوان و گنبد كلاه‌خودى به ارتفاع دوازده متر از سطح زمين است. ضريح فلزى، قبر را دربرگرفته و شكل آرامگاه، به‌صورت برج و فاقد رواق و شبستان است.[١١١٨]

درباره شخص مدفون در بقعه، نظر واحدى وجود دارد. شيخ محمد حرزالدين درباره اين بقعه مى‌نويسد: «مرقد وى، آباد است و روى آن، گنبدى قرار دارد و مردم براى آنجا نذر مى‌كنند. علت شهرت او به ابوالرايات، آن است كه بين سيد احمد و دشمنان خدا كه طغيانگر بر او بودند، جنگى درگرفت. سيد احمد، جنگجويانى را براى نبرد با دشمن، جمع كرد و پرچم‌هاى يارانش، زياد بود؛ به همين سبب، او را ابوالرايات ناميدند. بعضى از اهل خبره، گفته‌اند كه او، برادر سيد محمد حائرى، معروف به عقار (عگار)، مدفون‌

[١١١٦] . الشجرة المباركه، ص ١٣٦؛ المجدى، ص ١٥٠؛ لباب الانساب، ج ٢، ص ٤٤٥؛ منتقلة الطالبيه، ص ٧٠، مقاتل الطالبيين، صص ٣٨٣- ٣٩٢؛ تاريخ الطبرى، ج ١٠، ص ٣٠٥؛ مروج الذهب، ج ٣، صص ٤٦٤ و ٤٦٥؛ الكامل فى التاريخ، ج ٤، صص ٢٣٣ و ٢٣٤.

[١١١٧] . الشجرة المباركه، ص ١٣٦؛ تاريخ الطبرى، ج ١١، صص ٤٠٨ و ٤٠٩؛ مروج الذهب، ج ٤، صص ٢١٧، ٢٧٨ و ٢٧٩؛ رجال النجاشى، صص ٥٧ و ٥٨؛ رجال الشيخ الطوسى، ص ٣٨٥؛ الكامل فى التاريخ، ج ٥، صص ٧٢ و ٧٣؛ يتيمة الدهر، ج ٤، صص ٥٤ و ٥٥؛ الاصيلى، صص ٢٧٨ و ٢٧٩.

[١١١٨] . معجم المراقد و المزارات فى العراق، صص ٦٠ و ٦١؛ دليل العتبات و المراقد فى العراق، ص ١٧٥.