اين احتمال كه فرزند ششم او، جعفر باشد، بعيد به نظر نمى‌رسد؛ زيرا او مكنا به ابوجعفر بوده است. اما ضامن بن شدقم، «على» را بر تعداد فرزندان، اضافه نموده است.[٢٣٩] عبدالله بن موسى (ع) به علت سكونت در منطقه «عوكلان»،[٢٤٠] به عوكلانى مشهور شد[٢٤١] و فرزندان او نيز به «بنى عوكلانيون»، خوانده شدند.[٢٤٢]

ابونصر بخارى، تداوم نسل وى را تنها از يك فرزندش، به نام «موسى الثانى» مى‌داند.[٢٤٣] اما برخى، فرزند ديگر او، محمد را نيز جزو معقّبان وى، ذكر نموده‌اند.[٢٤٤] به هرحال، اعقاب او در كوفه، نصبين، سيرجان، رمله و مصر، پراكنده بودند.[٢٤٥] از تاريخ وفات او، هيچ اطلاعى در دست نيست و درباره محل دفن او نيز، بين مورخان و علماى انساب، اختلاف است. اما نسبت او به «عوكلان»، نشان مى‌دهد كه تا آخر عمر خود، در آنجا بوده است.

ابن‌طباطبا، وى را ساكن كوفه، دانسته است.[٢٤٦] گويا اين موضوع پس از بازداشت‌

[٢٣٨] . و الفخرى فى انساب الطالبيّين، ص ١٦.

[٢٣٩] . تحفة الازهار وزلال الانهار، ج ٣، ص ٢٢٣.

[٢٤٠] . معجم البلدان، ج ٤، ص ١٦٩.

[٢٤١] . الاصيلى فى انساب الطالبيّين، ص ١٩٥؛ تحفة الازهار و زلال الانهار، ج ٣، ص ٢٢٣.

[٢٤٢] . تهذيب الأنساب، ص ١٦٣؛ الفخرى فى انساب الطالبيّين، ص ١٦؛ الأصيلى، ص ١٩٥؛ عمدة الطالب، ص ٢٥٢؛ سراج الانساب، ص ٨٢؛ منتقلة الطالبيّه، ص ٣٢٩.

[٢٤٣] . سر السلسلة العلويه، ص ٤٤؛ تهذيب الانساب و نهاية الاعقاب، ص ١٦٣؛ الشجرة المباركة، ص ١٠٤؛ الفخرى فى انساب الطالبيّين، ص ١٦، انساب الطالبيّين، ص ١٦٨.

[٢٤٤] . المجدى فى انساب الطالبيّين، صص ١١٤ و ١١٦؛ الاصيلى فى انساب الطالبيّين، ص ١٩٥؛ عمدة الطالب، صص ١٢٤ و ٢٥٢؛ الفصول الفخريه، صص ١٤٠ و ١٤١؛ سراج الانساب، ص ٨٢؛ النفحة العنبرية، صص ٩٤ و ٩٥؛ روضة الالباب، ص ١٠٧؛ تحفة الازهار و زلال الانهار، ج ٣، ص ٢٢٣.

[٢٤٥] . الشجرة المباركة فى انساب الطالبيّه، ص ١٠٤؛ التذكرة فى الانساب المطهره، ص ١٢٤؛ تحفة الازهار وزلال الانهار، ج ٣، ص ٢٢٣؛ سيد نعمةالله جزايرى، مؤلّف الانوار نعمانيه، از نسل اوست. ر. ك: مناهل الضرب فى انساب العرب، سيد جعفر الاعرجى نجفى، صص ٤٤٩ و ٥٠٠.

[٢٤٦] . منتقلة الطالبيه، ص ٣٢٩.