در اين روايت است كه عيسى، چهار فرزند داشت و درواقع، حسن بن عيسى را اضافه مى‌كند كه وى، در زمان حيات پدر، درگذشت. فرزند ديگر، حسين بن عيسى است كه دختر حسن بن صالح را به عقد خود درآورد و در كوفه ماند. احمد و زيد هم پس از اين ملاقات با خليفه، به نزد وى برده شدند. مى‌گويند كه آن دو، از مهدى اجازه گرفتند و به مدينه رفتند و زيد، در مدينه درگذشت و احمد بر اثر گزارش و سعايت جاسوسان هارون‌الرشيد، متوارى شد و بعد از مدتى به علت اجتماع شيعيان و زيديه در نزد او، دستگير شد و در زندان هارون افتاد و پس از چندى، از زندان گريخت‌[٩٨٥]. او در زمان متوكل، در حالى‌كه فرارى بود، درگذشت.[٩٨٦] احمد بن عيسى بن زيد، سى بار پياده به زيارت خانه خدا مشرف شد. على فرزند احمد، مى‌گويد: «پدرم در شب ٢٣ رمضان سال ٢٤٧ ه. ق، در بصره از دنيا رفت».[٩٨٧]

...

٣٢٣. مزار سيد محمد ابوشميله‌

اين زيارتگاه، سمت چپ جاده‌اى كه از شهر ديوانيه به نجف مى‌رود، در ناحيه شافعيه، واقع شده است. ساختمان بقعه در سال ١٣٥٢ ه. ق، در زمينى به مساحت ٧٥٠ مترمربع ساخته شده و به شكل مربع و ابعاد هر ضلع، شش متر است. يك اتاق كوچك، به ابعاد ٦* ٢ متر، براى نمازخانه، متصل به اتاق مرقد است و ضريح آهنى به ابعاد ٢* ١ متر، از مرقد محافظت مى‌كند. بالاى بقعه، گنبد عرقچينى كوتاه، به ارتفاع نزديك به ده‌

[٩٨٥] . درباره احمد گفته‌اند:« كان فاضلا عالما مقدما فى اهله معروفا فى فضله»؛ وى مردى دانشمند و بافضيلت بود». و در خاندانش بر ديگران مقدم و به بزرگوارى معروف بود. كتابى دارد به نام« بدايع الانوار فى محاسن الآثار» كه يكى از متقن‌ترين كتب زيديه است.

سبب فرار او از زندان اين بود كه يكى از شيعيان زيدى، غذايى درست كرد و در آن بنگ ريخت و آن دو غذا را به زندانبان‌ها دادند. آن را خوردند و به خوابى عميق فرو رفتند. آن‌گاه آن دو فرار كردند. ر. ك: مقاتل الطالبيين، ص ٦١٩.

[٩٨٦] . براى آگاهى بيشتر از احمد بن عيسى، ر. ك: مقاتل الطالبيين، صص ٦١٩- ٦٢٧.

[٩٨٧] . مقاتل الطالبيين، ص ٦٢٧.